Category Archives: ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΛΛΟΙ

Ο Ματίας και η Αντωνία

Ο Ματίας και η Αντωνία ξεκίνησαν από τη Γερμανία. Με το ποδήλατό τους διέσχισαν τη Γερμανία, την Ιταλία, την Γαλλία, την Κροατία, την Αλβανία, την Fyrom φτάνοντας στην Ελλάδα. Από τη Θεσσαλονίκη βρέθηκαν στη Θράκη με στόχο να γνωρίσουν την περιοχή. Continue reading

Ο Ιμπίς Νιαζή…

Ξεκίνησε από τα οκτώ του χρόνια στο αγώνισμα της πάλης. Οι υποχρεώσεις του γεωργού πατέρα του σταμάτησαν άδοξα αυτή την πρώτη επαφή «δεν μπορούσε να με πηγαινοφέρνει από το χωριό στις εγκαταστάσεις του Συλλόγου» δηλώνει σήμερα ο κος Ιμπίς Νιαζί, όταν θυμάται το ξεκίνημά του. Στα 14 του χρόνια ήρθε ξανά σε επαφή με τον κόσμο της πάλης κι έκτοτε δεν τον εγκατέλειψε ποτέ, παρά τις δυσκολίες και τα εμπόδια που αντιμετώπισε κι αντιμετωπίζει. Continue reading

Ο μικροπωλητής…

Γυρίζει στους δρόμους της πόλης σπρώχνοντας το ξύλινο καρότσι του. Είναι ο Αντώνης, 22 ετών, πατέρας δύο παιδιών και ήδη απογοητευμένος από τη ζωή. «Όνειρα; Ποια όνειρα;» αναρωτιέται και ξετυλίγει το κουβάρι της δικής του ζωής. «Από μικρός στο πεζοδρόμιο» λέει με καμάρι κι εξηγεί ότι όλα στη ζωή του τα έζησε γρήγορα. «Γρήγορα στη δουλεία, γρήγορα στα βάσανα, γρήγορα στις υποχρεώσεις, γρήγορα και στις απογοητεύσεις.» Continue reading

Εργάτες γης

Είναι εποχικοί εργαζόμενοι. Εισέρχονται στη χώρα μας αναζητώντας ένα μεροκάματο. Αλλοδαποί εργάτες που κάνουν τη δουλειά των Ελλήνων νέων ανέργων… Κυρίως Βούλγαροι, αλλά και Αλβανοί εργάτες γης που ζωντανεύουν τον κάμπο της περιοχής. Τώρα καθαρίζοντας τα χόρτα από τις απέραντες βαμβακοφυτείες κι αργότερα μαζεύοντας καρπούς από τα δένδρα. Continue reading

Ο κος Ομέρ Αλή

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή η άφιξη των «Γερμανών» τονώνει την αγορά της Κομοτηνής. Χιλιάδες ντόπιοι, μετανάστες στη Γερμανία, επιστρέφουν στον τόπο τους για διακοπές και ενισχύουν την τοπική οικονομία με τις αγορές τους κατά το διάστημα της εδώ παραμονής τους. Ο μήνας των καλοκαιρινών διακοπών τους, συνήθως τόσο μένουν, είναι μήνας «ανάσα» για τους καταστηματάρχες και τους επαγγελματίες της περιοχής. Continue reading

Ο κος Φεβζί

Οικοδόμος περισσότερα από είκοσι χρόνια ο κος Φεβζί. Ένα χρόνο χωρίς μεροκάματο στο χώρο του. Αναγκασμένος όπως λέει να κάνει κάτι ξένο με τη δουλειά του. «Εργάζομαι στο super market που με βλέπετε. Από το απόγευμα έως αργά τα μεσάνυχτα. Αναγκαστικά γιατί στις οικοδομές πια δεν έβρισκαν δουλειά.» δηλώνει. Continue reading

Στα καπνοχώραφα…

Τα χωριά ερημώνουν τις μέρες αυτές. Τα καφενεία όλα αδειανά. Από νωρίς το πρωί οι καπνοκαλλιεργητές με τις οικογένειές τους βρίσκονται στα καπνοχώραφα τους. Είναι η περίοδος της φυτείας. Η επίσημη αρχή ενός δύσκολο αγώνα που θα συνοδευτεί από σκληρή δουλειά. Ιδρώτας και κούραση συνοδεύουν τις κινήσεις τους. Δεν πτοούνται ,όμως, γνωρίζουν καλά την καλλιέργεια και έχουν να καμαρώνουν για τον καπνό ανατολικού τύπου Μπασμά, τον Μπασμά τους. Continue reading

Στα χρόνια της ανεργίας

Άνεργος από το 2013 ο κος Τ.Ο.Τ. Από τότε κάνει πού και πού κανένα μεροκάματο εισπράττοντας το πολύ είκοσι ευρώ την εβδομάδα. «Εμείς ήμασταν τυχεροί γιατί εργαστήκαμε σε εποχές όμορφες, τώρα τα παιδιά μας είναι σε πολύ δύσκολη θέση» δηλώνει μην κρύβοντας πως εκείνο που τον ενοχλεί περισσότερο στα χρόνια της ανεργίας του είναι το γεγονός ότι δεν μπορεί να στηρίξει τα παιδιά του. «Για μας τα λίγα έφθαναν και μας αρκούσαν. Αυτό που θέλαμε ήταν να έχουμε υγεία για να βγάζουμε το ψωμί μας. Δυστυχώς φτάσαμε τώρα ακόμη κι αυτοί που έχουν όρεξη για δουλειά να μην βρίσκουν.» Continue reading

Ένας ναυτικός αγρότης…

Ο κος Μουσταφά Χαλήλ ταξίδευε για χρόνια σε όλο τον κόσμο. Εργαζόμενος στα καράβια «πολλών ανθρώπων ίδεν άστεα και νόον έγνω» έτσι στο ερώτημα ποια χώρα του άρεσε περισσότερο; απαντά χωρίς δεύτερη σκέψη: «Σαν την Ελλάδα δεν έχει». Continue reading

Ο κος Ισμαήλ

Καλλιεργεί δέκα στρέμματα με καπνό. Ο κ. Ισμαήλ Ισμαήλ από τον Πολύανθο της Ροδόπης δεν έχει άλλους πόρους για να ζήσει παρά μόνο αυτά τα δέκα στρέμματα. Κι αυτά ακόμη τα ενοικιάζει. «Είμαι αναγκασμένος να βάζω καπνό γιατί το όποιο κέρδος είναι μεγαλύτερο από άλλες καλλιέργειες» δηλώνει και σπεύδει να σημειώσει πως από τα δέκα στρέμματα τα πέντε μόνο είναι ποτιστικά, τα άλλα είναι ξερικά. «Παίρνουμε παραγωγή μόνο αν βρέξει. Ελπίζουμε να βρέξει δηλώνει, να μην μας ξεχάσει ο Θεός». Continue reading