Μάρθα Ουζουνίδου, μετανάστρια στη Γερμανία: «Πατρίδα είναι μόνο μια και αυτή λέγεται:ΕΛΛΑΔΑ!»»

OYZOYNIDOYΕπέστρεψε  στη  Γερμανία τον Ιούλιο του 2012. Η Μάρθα Ουζουνίδου έχει γεννηθεί στη Γερμανία και ήρθε στην Ελλάδα μετά τις σπουδές της  σε ηλικία 24ετών. Τώρα επέστρεψε ξανά πίσω, στα σαράντα της, όπως λέει. «Ο βασικός λόγος που ήρθα με το γιό μου, (ο άντρας μου δουλεύει ακόμη στην Ελλάδα, μόλις τελειώσει θα έρθει κι αυτός), είναι ότι εδώ μπορώ να του προσφέρω ένα καλύτερο αύριο. Μια γλώσσα επιπλέον. Σπουδές και φυσικά αργότερα εργασία!»

 

Παρά το γεγονός ότι είχε ακριβή γνώση της Γερμανίας οι δυσκολίες δεν έλειψαν. «Η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετώπισα ερχόμενη μετά από τόσα χρόνια ήταν ο ρατσισμός των εδώ Ελλήνων  προς εμάς που ερχόμαστε τώρα. Παρόλο που δεν χρειάστηκα τη βοήθειά τους,  διότι κατέχω πάρα πολύ καλά τη γερμανική γλώσσα.» Ένα δεύτερο «εμπόδιο» είναι ο καιρός… «Δεν αντέχεται με τίποτα.» λέει η κα Ουζουνίδου και προσθέτει ότι και η δουλειά ήταν πρόβλημα, «είχα σχεδόν δεκαέξι χρόνια που βγήκα από το επάγγελμα (έχω τελειώσει εμπορική βιομηχανική σχολή στη Γερμανία).»

Τι την  βοήθησε, όμως, να προσαρμοστεί;  «Ωραία ερώτηση. Δεν ξέρω αν θα προσαρμοστώ ποτέ. Το παλεύω, όμως, κοιτώντας το γιο μου στα μάτια, διότι του υποσχέθηκα ότι θα αντέξω  τουλάχιστον μέχρι να τελειώσει το σχολείο. Δεν σας κρύβω ότι είμαι καρκινοπαθής κι αυτός είναι ένας ακόμη λόγος που ήρθα στη Γερμανία.» Πάλη για όλα, ακόμη και για το πολυτιμότερο αγαθό, την υγεία. «Από την αρχή δουλεύω λίγες ώρες σε ένα σχολείο, είναι ολοήμερο και κάνω επιτήρηση τα παιδιά το μεσημέρι που έχουν διάλειμμα. Επίσης, δουλεύω και σε ένα κέντρο αποκατάστασης λίγες ώρες στην κουζίνα. Αυτά όλα προσωρινά, διότι είμαι στη φάση να κάνω  μετεκπαίδευση, διοίκηση επιχειρήσεων και αν τα καταφέρω να μπω στην Περιφέρεια Αλλοδαπών. Βλέπετε η ελληνική γλώσσα έχει ζήτηση…»

Όσον αφορά στο κλίμα που συναντούν οι Έλληνες μετανάστες; «θα σας φανεί παράξενο», απαντά η κα Ουζουνίδου, «αλλά από τους Γερμανούς είναι καλό. Σε σχέση με τους Έλληνες που κατακρίνουν την Ελλάδα. Έχω βαρεθεί να ακούω τη φράση: «Τρώγατε-τρώγατε». Μας βλέπουν και τρελαίνονται. Φυσικά όταν βλέπουν ότι ερχόμαστε με ακριβά αυτοκίνητα και όχι με το τραίνο και πεινασμένοι όπως ερχόταν οι γονείς μας. Εκεί κόβουν τις φλέβες τους !!!!!»

Το κύμα μετανάστευσης Ελλήνων συνεχίζεται. Στην Γερμανία έρχονται πολλοί νέοι και εννοείται  όλοι με πτυχία. «Το πρόβλημα είναι ότι δεν ξέρουν τη γλώσσα ή την ξέρουν πολύ λίγο. Εγώ αυτή τη στιγμή, επειδή ξέρω τη γλώσσα, βοηθάω εθελοντικά. Για αρχή δουλεύουν σε εργοστάσια, σε καφενεία, σε εστιατόρια, σε συνεργεία καθαρισμού στα οποία πέφτει πολύ εκμετάλλευση.»

Εκείνες τις δύσκολες ώρες η Ελλάδα επιστρέφει ξανά και ξανά στη σκέψη όλων. «Σαν την πατρίδα μας πουθενά!» λέει η κα Ουζουνίδου και σπεύδει να στείλει το μήνυμά της « Όσοι μπορούν να καθίσουν και να παλέψουν. Δεν ήρθα για να μείνω. Όταν τελειώσει το σχολείο ο γιος μου, θα ήθελα πολύ να επιστρέψουμε. Όσοι πάλι δεν τα βγάζουν πέρα στην Ελλάδα και έχουν οικογένειες, θα ήταν καλά για το μέλλον των παιδιών τους, να μεταναστεύσουν. Αλλά είπαμε, μέχρι να ηρεμήσουν τα πράγματα. Πατρίδα είναι μόνο μια και αυτή λέγεται:ΕΛΛΑΔΑ!»