Φαγητό on the road…

Ο Χρήστος Χρυσόπουλος τα τελευταία 25 χρόνια έχει την δική του καντίνα στην άκρη του δρόμου. «Στην αρχή ήταν λύση ανάγκης, τώρα δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό ειδικά στους δύσκολους καιρούς που περνάμε.» δηλώνει και σημειώνει ότι «τώρα είναι δύσκολα για όλους.». Στην άκρη ενός πολυσύχναστου εθνικού δρόμου βλέπει πολλούς να περνούν, λίγους να στέκονται και να αναζητούν τις γευστικές λιχουδιές που ετοιμάζει ο ίδιος και η γυναίκα του. «Γνωστοί, φίλοι, ντόπιοι, επισκέπτες, ξένοι, όλοι είναι καλοδεχούμενοι» δηλώνει σημειώνοντας ότι ανοίγει την μικρή του επιχείρηση από τις οκτώ το πρωί και κλείνει στις έξι το απόγευμα. Το καλοκαίρι το ωράριο διευρύνεται. «Είναι καθημερινή η λειτουργία μας, διαφορετικά δεν γίνεται.»

Η κατανάλωση στα χρόνια της κρίσης είναι πεσμένη. «Έχουν κλείσει πολλές επιχειρήσεις εδώ γύρω. Εκείνοι έχασαν τη δουλειάς τους κι εμείς χάσαμε τους πελάτες μας.» επισημαίνει ο κ. Χρυσόπουλος σημειώνοντας με νόημα «κι εμείς, όπως όλοι οι επαγγελματίες, από τους άλλους περιμένουμε.»

Πίνει τον καφέ του. Ανταλλάσει κάποιες κουβέντες με την σύζυγό του που όλη την ώρα συνεχίζει την προετοιμασία στην κουζίνα και κοιτώντας πάλι προς το δρόμο δεν κρύβει την απαισιοδοξία του. «Δεν βλέπω κάτι να αλλάζει» δηλώνει «τι θα θέλατε να συμβεί στην Ροδόπη;»τον ρωτάμε «να ανοίξουν τουλάχιστον τα εργοστάσια που είναι κλειστά» απαντά επισημαίνοντας την ανάγκη να ανοίξουν νέες θέσεις εργασίας. «Βλέπω καθημερινά να φεύγουν νέα παιδιά στο εξωτερικό. Ποιοι θα μείνουν στη χώρα μας;» αναρωτιέται σημειώνοντας με πίκρα «είμαστε ένας γερασμένος Νομός».

Την διαφορά δεν μπόρεσαν να κάνουν ούτε οι Βούλγαροι επισκέπτες που συρρέουν κατά χιλιάδες την περίοδο του καλοκαιριού. «είναι λίγοι αυτοί που αγοράζουν ένα σάντουιτς, οι περισσότεροι φέρνουν τα πάντα από το σπίτι τους, μόνο παγωτό αγοράζουν από εδώ κι εκείνο επειδή λιώνει» λέει με χιούμορ προσθέτοντας «πρέπει να γίνουν υποδομές για να «κρατάμε» τους επισκέπτες περισσότερο τώρα είμαστε ένα απλό «πέρασμα»».πηγή:ERT.GR

Απάντηση