Κομοτηνή: Δύσκολοι καιροί για την Λαχαναγορά…

2,5 χρόνια στην δημοτική αγορά της Κομοτηνής ο Νίκος έχει ανοίξει το δικό του μανάβικο και παρά την Κρίση, ο ίδιος δηλώνει «υπερευχαριστημένος». Πώς γίνεται αυτό; τον ρωτάμε παραξενεμένοι κι εκείνος σπεύδει να απαντήσει «με πολύ δουλειά».

Πριν 2,5 χρόνια αγόρασε πάγκους, νοίκιασε ένα από τα πολλά ξενοίκιαστα καταστήματα της δημοτικής αγοράς και με την στήριξη των γονιών του κατάφερε να υπερπηδήσει τα πρώτα εμπόδια. «Χρειάστηκε να έχετε κάποιο κεφάλαιο στην άκρη για να μπορέσετε να αποκτήσετε τον δικό σας επαγγελματικό χώρο;» τον ρωτήσαμε. «Στάθηκα τυχερός γιατί ασχολείται ο πατέρας μου μ’ αυτή τη δουλειά 24 χρόνια. Με το δικό του εμπόρευμα ξεκίνησα κι έκανα μια αρχή αλλιώς, αν ήμουν μόνος μου, θα το είχα κλείσει σε δύο μήνες » δηλώνει παραδεχόμενος ότι η συμβολή των γονιών του εξακολουθεί να είναι μεγάλη «αν δεν είχα τον πατέρα μου να ξεπουλά στα παζάρια ό,τι μένει, τότε θα είχα κλείσει το δεύτερο –τρίτο μήνα σίγουρα».

Τα αδιάθετα προϊόντα καθημερινά αυξάνονται και στους πάγκους της δημοτικής αγοράς λόγω της πτώσης της κατανάλωσης. «Δεν αγοράζει ο κόσμος. Δεν κυκλοφορεί ρευστό στην αγορά. Μπορεί να πετάς και 1000 ευρώ κάθε μήνα. Οι πελάτες προσπαθούν να τη βγάλουν όσο πιο οικονομικά γίνεται, δύο πατάτες, τρία κρεμμυδάκια, ένα μαρούλι, μισό κιλό σπανάκι και λέει «εντάξει είμαστε»».

Σε καιρό Κρίσης έκανε το δικό του βήμα. Εργάζεται ήδη 12-13 ώρες δουλειάς καθημερινά. «Υποτίθεται ότι εγώ είμαι το αφεντικό, αλλά δουλεύω πιο πολύ κι από υπάλληλο. Όλη μέρα δουλεύω ασταμάτητα » δηλώνει εξηγώντας ότι κάθε φορά χρειάζεται 1,5 μέρα για να φέρει από Θεσσαλονίκη, Έδεσσα, Νάουσα φρέσκα προϊόντα στο μαγαζί του, αφού πρώτα έχει εξαντλήσει τις επιλογές που του προσφέρονται από τους ντόπιους παραγωγούς. «Προσπαθούμε πρώτα να ψωνίζουμε από τα γύρω χωριά και μετά ό,τι λείπει να το αναζητούμε απ’ έξω» δηλώνει προτρέποντας τους καταναλωτές να στηρίζουν με τις αγορές τους πρώτα τα τοπικά προϊόντα.

Απάντηση