Η Σαρακηνή της Ροδόπης

Καλλιεργούν φασόλια και πατάτες εξασφαλίζοντας το φαγητό της χρονιάς. Φροντίζουν τα λιγοστά τους ζωντανά και στα ελάχιστα τετραγωνικά γης που τους αναλογεί, στις πλαγιές της ορεινής Ροδόπης, φυτεύουν καπνό. Ο λόγος για τους λιγοστούς πια κατοίκους της Σαρακηνής, τους τελευταίους ορεσίβιους του οικισμού.

«Το καλοκαίρι ο τόπος ζωντανεύει λίγο, καθώς έρχονται συνταξιούχοι, συνολικά είκοσι οικογένειες, τον υπόλοιπο καιρό είμαστε 4-5 οικογένειες όλες κι όλες. Το χωριό άδειασε» δηλώνει ο κος Μουσταφά κι όταν τον ρωτάμε γιατί; σχολιάζει «γιατί δεν έχουμε δουλειά. Τι να κάνει να καθίσει στην Σαρακηνή ένας νέος άνθρωπος;» αναρωτιέται σημειώνοντας ότι το κέρδος που αφήνει η καλλιέργεια των λιγοστών χωραφιών είναι μικρό.

Στα 61 του χρόνια τώρα πια αναπολεί με νοσταλγία τα παιδικά του χρόνια, τότε που στο χωριό έμεναν περισσότερες από 100 οικογένειες. «Ζούσαμε καλύτερα. Τώρα μείναμε λίγοι και εμείς δεν έχουμε άλλοι επιλογή. Αν κατέβω στην πόλη, ποιος θα μου δώσει δουλειά να δουλέψω; Πώς θα βγάλω ένα κομμάτι ψωμί;» αναρωτιέται σημειώνοντας ότι αδυνατεί να καταβάλει ακόμη και τις εισφορές του ΟΓΑ. «Κάνουμε υπομονή, τι άλλο μπορείς να κάνεις;» αναρωτιέται ο κος Μουσταφά που επιμένει να μένει στον τόπο του, να καλλιεργεί , να φροντίζει τα ζωντανά του και να μένει πιστός στην Σαρακηνή.

Απάντηση