Κομοτηνή: Ω τι κόσμος μαμά

“Τώρα έχω ένα ακόμη άτομο για το οποίο είμαι υπεύθυνη” δηλώνει και φροντίζει την μικρή της κόρη. Μαμάδες με τα μόλις λίγων μηνών βρέφη τους στις αγκαλιές σκέφτονται ότι για κάθε τους κίνηση πια θα πρέπει να μην ξεχνούν τα «μικρά τους ανθρωπάκια» που στηρίζονται πάνω τους. «Με αγχώνει η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, η Κρίση, η ανασφάλεια, η ανεργία και όλα όσα συμβαίνουν στη χώρα μας » δηλώνει η νεαρή μητέρα αγχωμένη όπως παραδέχεται για το αν θα μπορέσει να προσφέρει στην κόρη της όλα όσα πρέπει; Και τι απάντηση δίνετε; την ρωτάμε για να την ακούσουμε να απαντά «Είμαι αισιόδοξη, νομίζω ότι θα τα καταφέρουμε, ένα βήμα τη φορά.»

Το πρόγραμμα τους έχει αναδιαμορφωθεί. Οι δουλειές έχουν περάσει σε δεύτερη μοίρα. Στο επίκεντρο βρίσκονται οι κόρες ή οι γιοί τους, που καλά –καλά δεν στέκονται ακόμη στα πόδια τους και που αναζητούν με το βλέμμα τους το αγαπημένο πρόσωπο της μαμάς. «Μαζί έχουμε βρει το ρυθμό μας» παραδέχονται και σφίγγουν ακόμη πιο τρυφερά τα μωρά που κρατούν στην αγκαλιά τους.

«Τα δικά σου θέλω περνάνε σε δεύτερη μοίρα» δηλώνει άλλη μητέρα σημειώνοντας πως «αυτό που σε ενδιαφέρει πια είναι να περνάει εκείνο καλά. Αυτό που θέλουν όλοι οι γονείς είναι να είναι γερό το παιδί τους και να μεγαλώσει σε ένα καλό κόσμο, όσο μπορεί να είναι καλός». Τα άγχη της νέας μητέρας, η επιθυμία να είναι μια καλή μητέρα παραδέχεται κι εκείνη πως την βαραίνουν. «Αν θα γίνει καλός άνθρωπος, θα σημαίνει ότι έκανα καλή δουλειά, αν δεν γίνει καλός άνθρωπος, σημαίνει πως κάτι λάθος έκανα » δηλώνει βλέποντας τον «μπόμπιρα» στην αγκαλιά της να χαϊδεύει το πρόσωπό της συγκατανεύοντας κι εκείνος με τον τρόπο του στα λόγια της μαμάς.

Απάντηση