Ένας ξενύχτης παππούς καφετζής

Πηγαίνει στη δουλειά, όταν οι άλλοι πηγαίνουν για ύπνο. Ο 83χρονος Ηλίας Καμενίδης τα τελευταία 40 χρόνια βρίσκεται στο μικρό του καφενείο στις 12 τα μεσάνυχτα και φεύγει από αυτό το επόμενο μεσημέρι. «Η εργασία είναι χαρά για μένα, δεν είναι κούραση» δηλώνει και σπεύδει να ξεκαθαρίσει ότι δεν κουράζεται ποτέ να δουλεύει. «Η λέξη «βαριέμαι» δεν υπάρχει στο δικό μου λεξιλόγιο» δηλώνει και παρουσιάζει με χαμόγελο την δική του καθημερινότητα.

«Έρχομαι τα μεσάνυχτα και ετοιμάζομαι για τους πρώτους πελάτες. Συνήθως είναι ξενύχτηδες, φοιτητές, νεολαίοι που έρχονται για καφέ. Παλιότερα τους περίμενε κι ένα ζεστό πιάτο φαγητό γιατί μαγείρευα, τώρα μαγειρεύω για τους πελάτες αριά και που» δηλώνει ο ακούραστος κυρ Ηλίας και προσθέτει. «Στο σπίτι δεν κάθομαι, τον ύπνο δεν τον αγαπώ πολύ, πιο καλά τα βρίσκω με τον νεαρόκοσμο».

Όταν δεν σερβίρει στο μαγαζί του, παίρνει το ποδήλατο του και κάνει τις εξωτερικές δουλειές. Κι όταν τελειώνει και μ’ αυτές πηγαίνει στην κουζίνα του σπιτιού του και μαγειρεύει για τον ίδιο και τη σύζυγό του. «Ποδιά δεν φοράω, όλα κι όλα, αλλά το μαγείρεμα στην κουζίνα μ’ αρέσει» δηλώνει μιλώντας με καμάρι για τις μαγειρικές του ικανότητες. Ο κυρ Ηλίας ο παππούς καφετζής που ξενυχτά τα τελευταία 40 χρόνια δουλεύοντας γνωρίζει καλά να αγαπά τη ζωή και να μην φοβάται, όπως λέει, τον θάνατο «γιατί να τον φοβηθώ;» αναρωτιέται και λέει πάντα την αγαπημένη του φράση «καλή καρδιά και όταν έρθει η ώρα σου, ήρθε… »

One thought on “Ένας ξενύχτης παππούς καφετζής”

Απάντηση