Με τη Σοφία της ζωής

«Η ζωή έγινε τώρα πιο δύσκολη, δεν είναι όπως παλιά » δηλώνει και συνεχίζει να κάνει τους λογαριασμούς της όση ώρα περιμένει το λεωφορείο της γραμμής. Την συναντήσαμε την ώρα της επιστροφής στο σπίτι μετά από μια ακόμη κοπιαστική μέρα. Τέτοιες μέρες πέρασε πολλές στη ζωή της, ειδικά μετά την απώλεια του συζύγου της, πριν 16 χρόνια, τότε ανέλαβε μόνη τη φροντίδα και την ανατροφή των τριών της παιδιών.
«Σήμερα είναι πιο δύσκολα για τα παιδιά μας, όχι για μας, εμείς από δυσκολίες ξέρουμε» δηλώνει η Σοφία Πασχαλίδου χωρίς να κρύβει την ανησυχία της για το σήμερα και το αύριο των παιδιών.

Παρατηρεί τους νέους να μην βρίσκουν δουλειά στο αντικείμενο που έχουν σπουδάσει και να μην μπορούν να κάνουν για τον ίδιο λόγο τη δική τους οικογένεια. «Εγώ παντρεύτηκα 16 χρονών, τότε σ’ αυτή την ηλικία αν δεν έκανε οικογένεια το κορίτσι, οι γονείς θεωρούσαν ότι είναι γεροντοκόρη. Έτσι ήταν τότε…»

Στέκεται για λίγο σαν να θυμάται τα δικά της χρόνια. «Παλεύω τίμια, δεν τρώω κανενός το δίκαιο» λέει και προσθέτει «κακό μπορεί να μου κάνουν, αλλά εγώ δεν τους κάνω κακό. Κάνε το καλό και …» σκύβει πάλι πάνω από το χαρτί με τα νούμερα και τις αριθμητικές πράξεις αφήνοντας μισοτελειωμένη τη φράση της. «Δεν χάνω ποτέ το κέφι μου γιατί εγώ από δύσκολα ξέρω, δεν φοβάμαι τη ζωή » δηλώνει σημειώνοντας «απλώς λυπάμαι που κατάντησαν την Ελλάδα έτσι.»

Αυστηρή με τα πεπρεγμένα της πολιτικής ηγεσίας διαχρονικά, με την φορολόγηση του λαού και τις περικοπές σε μισθούς και συντάξεις ονειρεύεται ένα καλύτερο μέλλον για τους νέους, όπως λέει. Εκείνη στα 52 της χρόνια μιλά ήδη νιώθοντας πολύ κουρασμένη. «Είναι η ζωή που σε κάνει δυνατή, αλλιώς δεν γίνεται να προχωρήσεις» σημειώνει και καταπιάνεται πάλι με λογαριασμούς και πράξεις συνήθεια που την συντροφεύει από τα παιδικά της χρόνια, τα μαθηματικά ήταν ένας δρόμος διαφυγής…

Απάντηση