Ο χΤύπος της Ενημέρωσης

«Η κρίση είναι απλώς το πρόσχημα για ό,τι συμβαίνει στο χώρο του Τύπου και για ό,τι συμβαίνει στο χώρο της εργασίας γενικότερα» δηλώνει η Νέλλη Κατσαμά, Έφορος της Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών και προσθέτει «έχω την αίσθηση ότι από την ώρα που άνοιξε το «πακέτο» του: εκδίδω περιοδικά, εφημερίδες, στήνω ραδιόφωνα, τηλεοράσεις με στόχο να υπηρετήσω το πολιτικό χρήμα, πατώντας πάνω στο «ψώνιο» των νέων παιδιών, με ευθύνη των Ενώσεων, γιατί προσπαθώντας να θωρακίσουμε το δημοσιογραφικό επάγγελμα, επιτρέψαμε να ανοίξει ο ασκός του Αιόλου, να δημιουργηθεί αυτό το αχανές τοπίο, που εξυπηρετεί αλλότριους σκοπούς, την προπαγάνδα κυρίως κι όχι την ενημέρωση. Επομένως, ούτε καν την δημοσιογραφία την επαγγελματική και τα κριτήρια που τη στηρίζουν. Μετά «έσκασε η φούσκα» και βρεθήκαμε σε ένα τεράστιο ποσοστό στο δρόμο .»

img_20161018_150738_1cs-1Ποιο είναι το ποσοστό της ανεργίας στον δημοσιογραφικό κόσμο της χώρας; ρωτάμε την κα Κατσαμά ξεπερνά το 48% χωρίς, όμως, να είναι ακριβώς καταγεγραμμένο απαντά και εξηγεί «αν λάβουμε υπ όψιν μας τι συμβαίνει στην Αθήνα και στην ελληνική Επαρχία έχω την αίσθηση ότι το ποσοστό της ανεργίας ανέρχεται στο 80- 90% με την έννοια ότι και αυτοί που εργάζονται, όπου υπάρχουν ΜΜΕ, είτε εργάζονται μη αμειβόμενοι με τις οφειλές να πλησιάζουν και τους 15 μήνες, άρα όταν είσαι απλήρωτος 15 μήνες τι δουλειά να κάνεις; Είτε, άλλοι εργάζονται απλήρωτοι για πέντε-έξι μήνες, ανασφάλιστοι ή παίρνοντας κάτι λίγα κάτω από το τραπέζι».

Σύμφωνα με την κα Κατσαμά υπάρχει μια «ομηρία» δημοσιογράφων η οποία τελικά υπονομεύει την ίδια την ενημέρωση, την ίδια την εργασία. «Διότι όταν είσαι όμηρος της μη αμοιβής σου, ποια εργασία επιτελείς; ποιόν ελέγχεις από την στιγμή που δεν ελέγχεις καν τον τρόπο με τον οποίο ασκείς το επάγγελμα που ελέγχει την κάθε μορφής εξουσίας;»

Στο ερώτημα αν είναι εφικτή η ανάκαμψη; Η κα Κατσαμά απαντά πως είναι «μέσα από εμάς τους ίδιους, τους εργαζόμενους, οι οποίοι θα πρέπει να ανακαλύψουμε ξανά το επάγγελμά μας, το αυτονόητο, το στοιχειώδες για να χτίσουμε ξανά αυτό που λέμε ενημέρωση μέσα από το δημοσιογραφικό επάγγελμα, σκληρό επάγγελμα, κακά αμειβόμενο με κακές συνθήκες παραγωγής, άρα θα αποκτήσουμε και τη σχέση με την κοινωνία, με την οποία τώρα δεν υπάρχει εμπιστοσύνη. Ενδεχομένως δημιουργώντας και θέσεις εργασίας, αλλά υπηρετώντας το σκοπό τον οποίο θα πρέπει η δημοσιογραφία να υπηρετεί. Άρα, αν παράξουμε τις μορφές της δουλειάς έτσι όπως εμείς οφείλουμε να τις θέσουμε σε ένα βάθρο, σε ένα πλαίσιο, νομίζω ότι τότε μπορεί και να ελπίζουμε σε μια ανάκαμψη».

Όπως η ίδια με νόημα σημειώνει «Θα πρέπει να είμαστε σε θέση να ομολογήσουμε ότι αρκετά την υπηρετήσαμε την Προπαγάνδα, του ενός και του άλλου είναι ώρα να υπηρετήσουμε και την Ενημέρωση, αυτό που λέμε Δημοσιογραφία».

Απάντηση