Στώμεν μετά φόβου…

Είναι τριτοετής φοιτητής της Νομικής Σχολής Κομοτηνής στο Δ.Π.Θ. από την Αιδηψό της Βόρειας Εύβοιας. Ο Γιάννης Κωνσταντινάκης με την στήριξη του πατέρα Χρυσοβαλάντη ανέλαβε το αναλόγιο στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Σάλπης συνεχίζοντας την δική του οικογενειακή παράδοση.

Εγγονός ιερέα, παιδί ιεροψάλτη, από την πέμπτη Δημοτικού ξεκίνησε τη Βυζαντινή Μουσική και στην 1η Λυκείου πήρε το πτυχίο Ιεροψάλτη, στη συνέχεια ακολούθησε το δίπλωμα της Βυζαντινής Μουσικής. Πρώτη φορά αναλαμβάνει ψαλτήρι νιώθοντας το βάρος μεγάλο, αλλά όπως λέει, «με καλή δουλειά όλα θα γίνουν. Σίγουρα υπάρχει πολύ δουλειά ακόμη».

«Όταν ψάλλω πιστεύω ότι γίνομαι καλύτερος άνθρωπος, ότι παίρνω άφεση αμαρτιών»
Όσον αφορά στα συναισθήματα που τον συντροφεύουν κάθε φορά που ανεβαίνει στο αναλόγιο; «Η βυζαντινή μουσική μου αρέσει πάρα πολύ. Η μουσική γενικότερα. Όταν ψάλλω πιστεύω ότι γίνομαι καλύτερος άνθρωπος, ότι παίρνω άφεση αμαρτιών» δηλώνει ο νεαρός ιεροψάλτης σημειώνοντας πως τα συναισθήματα είναι πραγματικά απερίγραφτα. Όσον αφορά στις αντιδράσεις των συμφοιτητών του; «Όσοι το ξέρουν δεν εκπλήσσονται» απαντά λέγοντας πως είναι κάτι που δεν το λέει σε όλους, δεν το προβάλει, το κρατά για τον εαυτό του. «Όσοι το ξέρουν, το αντιμετωπίζουν θετικά».

«Θα πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι».
«Κάθε ύμνος έχει και διαφορετικό νόημα. Όταν ψέλνουμε εμείς εδώ, λέγεται ότι και πάνω στον ουρανό τελείται η θεία ευχαριστία» δηλώνει και στέκεται με αισιοδοξία στις αγωνίες της εποχής. «Δεν είμαστε σε καλή συγκυρία, δυστυχώς οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών δεν έφεραν την Ελλάδα στη θέση που της αξίζει. Όμως θα πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι. Κι εγώ δεν ξέρω τι θα κάνω μετά τη σχολή, δεν έχω πατέρα Νομικό για να με προωθήσει κάπου. Νομίζω ότι αν είσαι καλός και προσπαθείς γι αυτό που κάνεις, ο Θεός θα μεριμνήσει για σένα, σίγουρα κάπου θα βολευτείς κι εσύ. Οπότε, καλύτερα να είμαστε αισιόδοξοι και να προσπαθούμε για το καλύτερο, παρά να είμαστε απαισιόδοξοι.»

Απάντηση