Αναζητώντας τον «χαμένο» χρόνο

Αναζητούν περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Μαθητές του Λυκείου που παραδέχονται ότι υπάρχει μεγάλη πίεση. «Πολύ ελεύθερο χρόνο δεν θα έλεγα ότι έχουμε» δηλώνουν και ξεδιπλώνουν το «κουβάρι» της δικής τους μαθητικής καθημερινότητας. «Με την προσπάθεια όλα γίνονται» δηλώνουν οι «τυχεροί», αυτοί οι οποίοι, είτε λόγω της κρίσης, είτε λόγω της δικής τους θεώρησης, έχουν αποφασίσει να μην παίρνουν πολλά φροντιστηριακά μαθήματα. «Ό,τι κάνω στο σπίτι. Διαβάζω μόνη μου και παίρνω στο φροντιστήριο μόνο μαθηματικά» δηλώνει η Αγγελική σπεύδοντας να σημειώσει ότι δεν θα ήθελε να φορτώσει τους δικούς της με επιπλέον έξοδα.

Μιλούν κι εκείνοι για τον «Έλληνα μαθητή, που έχει» όπως λένε «λιγότερο ελεύθερο χρόνο, από ότι ένας συνομήλικός σε άλλες χώρες της ΕΕ. Η δουλειά εκεί γίνεται μέσα στην τάξη, δεν έχουν το επιπλέον, το «φόρτωμα» για το σπίτι. Το σύστημα εδώ, για λόγους συμφέροντος, φορτώνει τους μαθητές με περισσότερες ώρες διδασκαλίας» σημειώνουν χωρίς να κρύβουν ότι το «κυνήγι» των βαθμών και των υψηλών επιδόσεων τους κουράζει.

Μια απλή βόλτα στους δρόμους της πόλης, η παρακολούθηση μιας ωραίας ταινίας, η χαλάρωση είναι ζητούμενα σήμερα για τους μαθητές. Όπως και η χαρά, το αίσθημα της ευτυχίας. «Όλα έχουν συνδεθεί με την τεχνολογία, τα social media δεν μένει κάτι προσωπικό για σένα» δηλώνουν.«Είστε χαρούμενοι;» επιμένουμε «υπάρχουν ώρες χαράς, αλλά υπάρχουν και προβλήματα γύρω σου που σε αγγίζουν » απαντούν και σπεύδουν να προσθέσουν ότι η δύσκολη καθημερινότητα των γονιών τους τους αγγίζει. Όπως το άγχος, η αβεβαιότητα, η ανασφάλεια, η κατάσταση της χώρας. «Δεν μπορείς να πεις ότι εγώ μένω απαθής» σημειώνουν ξανά με μια κρυφή βεβαιότητα ότι η ανεμελιά της νεότητας έχει χαθεί.

Απάντηση