Καφές, κουβέντα και προσευχή

Όταν ο Προκόπης Παυλόπουλος, ο νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας, με την ιδιότητα του Υπουργού Εσωτερικών τότε είχε επισκεφτεί την Οργάνη δήλωσε μαγεμένος από την ομορφιά του τοπίου παρομοιάζοντάς την με πίνακα του Βαν Γκογκ. Ήταν Φθινόπωρο και τα φύλλα των δένδρων «έπλεκαν» ένα πολύχρωμο «χαλί» που κάλυπτε σιγά –σιγά το έδαφος ένδειξη ότι ο, πάντα δύσκολος, χειμώνας στην Ορεινή Οργάνη πλησιάζει.

Μια άλλη ομορφιά, σε μια άλλη εποχή αντίκρισε ο Υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής Τηλεπικοινωνιών κι Ενημέρωσης, ο κ. Νίκος Παππάς, τη μαγεία της άνοιξης με το καταπράσινο τοπίο, τη γη έτοιμη να υποδεχτεί τα φυτά των καπνών και τα μικρά και μεγάλα ρέματα γεμάτα με τρεχούμενο νερό. Στην διάρκεια της επιστροφής του μάλιστα χρειάστηκε το αυτοκίνητο που τον μετέφερε να διασχίσει τρεις Ιρλανδικές διαβάσεις με νερό και κατεστραμμένα από τον καιρό και την πολυχρησία σημεία του δρόμου κατανοώντας έτσι καλύτερα τις χρόνιες ελλείψεις σε θέματα οδικής σύνδεσης.

Νωρίτερα, στο κεντρικό καφενείο της Οργάνης μπορεί τον ελληνικό του καφέ να τον παρήγγειλε μέτριο, εκείνος, όμως, και οι συνοδοί του γεύτηκαν την πίκρα που αφήνει το άκουσμα των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν χρόνια τώρα οι ορεσίβιοι κάτοικοι: «Υπουργέ θέλουμε γιατρό όλες τις ημέρες της εβδομάδας» ανέφερε ο κος Χασάν. «Κύριε Παππά ο δρόμος από την Οργάνη και πάνω είναι σε κακό χάλι» επεσήμανε ο κος Ραϊφ «Θα πρέπει να δείτε το θέμα της ανεργίας, οι νέοι μας φεύγουν, ο τόπος μας ρημάζει» ανέφερε ο κος Αμετ. Πολλά προβλήματα, μεγάλη και η προσπάθεια που γίνεται από την πλευρά της κυβέρνησης να βρεθούν λύσεις, όπως αποκάλυψε ο κος Υπουργός τονίζοντας προς κάθε κατεύθυνση πως «Οι στοιχειώδεις ανάγκες για την ενημέρωση των πολιτών ανεξαρτήτως προέλευσης ή θρησκεύματος θα καλύπτονται.» υποσχόμενος μεγαλύτερη προσπάθεια από όλους και για όλα τα άλλα ζητήματα των πολιτών με πρώτο αυτό της ιατρικής κάλυψης καθώς έχει ήδη, όπως είπε, ενημερωθεί το αρμόδιο Υπουργείο.

Δύο μικρές μαθήτριες της Οργάνης η Γκαμζέ και η Ράμπια χάρισαν στον Υπουργό μια ανθοδέσμη. Ώρα πολύ την κρατούσαν στα χέρια τους και πηγαινοερχόταν κι εκείνες ανήσυχα περιμένοντας να φανεί το αυτοκίνητο του Υπουργού. «Εσείς τι θα πείτε στον Υπουργό;» ρωτήσαμε μια άλλη παρέα κοριτσιών για να ακούσουμε την πιο μικρή να απαντά «να έχει δουλειά ο μπαμπάς για να είμαστε όλοι ευτυχισμένοι» τώρα δεν δουλεύει; Επιμείναμε για να την ακούσουμε να απαντά και πάλι με φανερή την πίκρα «τώρα είναι στην Ολλάνδια, εκεί δουλεύει». «Οι νέοι μας φεύγουν Υπουργέ για να εργαστούν στα θερμοκήπια της Ολλανδίας» πρόσθεσε λίγη ώρα αργότερα ο Γιουνούτς και αναζητήσαμε ξανά με το βλέμμα τη μικρή, τώρα επαζε ξέγνοιαστη στο προαύλιο του τζαμιού. Από εκεί η φωνή του Μουεζίνη, ήταν η ώρα της προτελευταίας προσευχής, διέκοψε για λίγο τη δημόσια αυτή σύσκεψη στο καφενείο του χωριού.

Στο δρόμο της επιστροφής ένας κτηνοτρόφος με τα ζωντανά του η μόνη παρουσία. Ο ήλιος σιγά –σιγά έπεφτε και οι επίσημοι επισκέπτες απομακρύνονταν από την ορεινή Οργάνη.

Απάντηση