Ένας ναυτικός αγρότης…

Ο κος Μουσταφά Χαλήλ ταξίδευε για χρόνια σε όλο τον κόσμο. Εργαζόμενος στα καράβια «πολλών ανθρώπων ίδεν άστεα και νόον έγνω» έτσι στο ερώτημα ποια χώρα του άρεσε περισσότερο; απαντά χωρίς δεύτερη σκέψη: «Σαν την Ελλάδα δεν έχει».

Στην Ελλάδα και στον τόπο του, τον Ίασμο πια προσπαθεί να κερδίσει τα προς το ζην καλλιεργώντας τα χωράφια του. Αντί για τα κύματα του πελάγους τώρα παλεύει με τις καιρικές συνθήκες, τις ασθένειες των φυτών και την κούραση από την ολοήμερη ενασχόληση στα χωράφια. «Προσπαθούμε καλλιεργώντας καπνό να κάνουμε κάτι » δηλώνει ο κος Μουσταφά κι εξηγεί ότι από τα πέντε στρέμματα βγάζει πεντακόσια κιλά. «Τα έσοδα δεν φτάνουν ούτε καν για την κάλυψη των εξόδων» λέει. Αυτές τις μέρες προσπαθεί να πουλήσει και τα κεράσια ενισχύοντας το εισόδημά του. «Δυστυχώς δεν αγοράζει ο κόσμος » παρατηρεί και προσθέτει ότι τα τελευταία χρόνια οι αγορές έχουν μειωθεί. «Παίρνουν λίγα, σκέφτονται ακόμη και το ένα ευρώ πώς θα το δώσουν.»

Νοσταλγεί τις εποχές με την ελληνική δραχμή. «Είχαμε μια ανεμελιά τότε, τώρα έχει χαθεί» λέει και σπεύδει να προσθέσει πως ακόμη κι έτσι, με τις δυσκολίες της κρίσης και της καθημερινότητας , η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι η καλύτερη επιλογή για να ζήσει κάποιος. Μόλις τελειώσει το μάζεμα από τις κερασιές του, θα επιστρέψει στα καπνοχώραφα και στα διαλείμματα της δουλειάς όλο και κάποια θαλασσινή ιστορία θα θυμηθεί να πει στους συγχωριανούς του.

Απάντηση