Ο κος Φεβζί

Οικοδόμος περισσότερα από είκοσι χρόνια ο κος Φεβζί. Ένα χρόνο χωρίς μεροκάματο στο χώρο του. Αναγκασμένος όπως λέει να κάνει κάτι ξένο με τη δουλειά του. «Εργάζομαι στο super market που με βλέπετε. Από το απόγευμα έως αργά τα μεσάνυχτα. Αναγκαστικά γιατί στις οικοδομές πια δεν έβρισκαν δουλειά.» δηλώνει.

Τον συναντήσαμε στο χωριό του, στο Λύκειο της Ροδόπης. «Ο κόσμος πια δεν έχει χρήματα για ανεγέρσεις κατοικιών και οι τράπεζες δεν χορηγούν πια δάνεια.» παρατηρεί και παραδέχεται πως η μόνη λύση είναι από τη μια η καπνοκαλλιέργεια και από την άλλη η μετανάστευση. Οι νέοι της ηλικίας του ή ακόμη οι πιο νεότεροι από εκείνον μένουν στο χωριό . « Ίσα – ίσα βγάζουν ένα μεροκάματο και με τον καπνό μην νομίζετε, είναι δύσκολη η δουλειά και απαιτεί πολλά έξοδα.» δηλώνει γνωρίζοντας καλά κι εκείνος ότι οι έμποροι αγοράζουν φθηνά, φθηνότερα από την ποιότητα και την πραγματική αξία του καπνού.

«Αν δημιουργηθούν θέσεις εργασίας με μιας τα πράγματα θα καλυτερεύσουν. Τώρα, πηγαίνουν δύο μέρες δουλεύουν και δέκα μέρες κάθονται. » δηλώνει και εκεί λίγο μετά τις δώδεκα τα μεσάνυχτα κατεβάζει τα ρολά. «Ήταν μια λύση ανάγκης. Δεν υπήρχαν άλλες επιλογές, οπότε πάλι καλά λέω» δηλώνει και ετοιμάζεται να επιστρέψει σπίτι του. «Αύριο πάλι, έτσι κ. Φεβζι;» παρατηρούμε « Ό,τι πει ο Θεός» απαντά περιμένοντας κι εκείνος και οι συγχωριανοί του καλύτερες μέρες. Για να μην φύγουν οι νέοι από τον τόπο και ερημώσει το χωριό τους, όπως συνέβη με άλλα χωριά της περιοχής.

Απάντηση