Μια ζωή στη Δημοτική Αγορά

«Στις 29 Ιουνίου συμπλήρωσα 60 χρόνια που κάνω τη δουλειά του κρεοπώλη» δηλώνει και ρίχνει μια ακόμη ματιά στο χώρο όπου πέρασε όλη του τη ζωή. Εξήντα χρόνια στη Δημοτική Αγορά της Κομοτηνής ο κος Αλέκος Τρίχας. Ήταν δώδεκα χρονών αγοράκι, μόλις είχε τελειώσει το δημοτικό, όταν βρέθηκε στο πλευρό ενός κρεοπώλη να τον βοηθά και να σπεύδει, σύμφωνα με τις προσταγές του, να εξυπηρετήσει τους πελάτες. «Στο Γυμνάσιο έδωσα εξετάσεις, πέρασα, πήγα για δύο μέρες, αλλά τα παράτησα και γύρισα πάλι στη δουλειά. Μου άρεσε αυτός ο χώρος, όπως και το επάγγελμα του κρεοπώλη» δηλώνει σήμερα ο κος Τρίχας και σημειώνει «ότι από το 1967 που άνοιξε το δικό του κρεοπωλείο έως σήμερα δεν έχει λείψει ούτε μια μέρα από το χώρο της δημοτικής αγοράς.»

Μειωμένη η κατανάλωση κρέατος
«Η δουλειά έχει ελαττωθεί πάρα πολύ, πάνω από 30% σε σχέση με το περσινό καλοκαίρι. Ο κόσμος έφυγε στην παραθέριση, στα εξοχικά τους, η κατανάλωση είναι πεσμένη . Όλοι στηρίζονται στους μπαξέδες τους. Μέχρι τις 5 του μηνός που εισπράττουν συντάξεις και μισθούς κάτι γίνεται. Μετά το ρίχνουν όλοι στα λαχανικά και σε ό,τι άλλο πιο οικονομικά προσιτό. «Καθόμαστε οι επαγγελματίες άπραγοι και βλέπουμε ο ένας τον άλλον. Το κρέας δεν το παίρνει κανείς. Παρά το γεγονός ότι βρίσκεις φθηνό και ποιοτικό κρέας» . Όπως εξηγεί, πρώτη επιλογή των καταναλωτών είναι το κοτόπουλο, τα φτερά και τα πλατάρια, είναι τα μόνα που πωλούνται, «φεύγουν γιατί κάνουν ένα ευρώ το κιλό». «Θύματα» αυτών των επιλογών είναι οι κτηνοτρόφοι, καθώς μένει στα αζήτητα η παραγωγή τους, «ενώ άλλες χρονιές ψάχναμε να βρούμε τέτοια εποχή αρνί ή κατσίκι.»

Όσον αφορά τέλος στο «μάθημα» που του χάρισε η εξηντάχρονη ενασχόληση σημειώνει απλά χωρίς δεύτερη σκέψη « Πρέπει να είσαι συνεπής απέναντι στον πελάτη, στον καταναλωτή, να είσαι ειλικρινής. Να του φέρεσαι σωστά και να του χαμογελάς.»

Απάντηση