Πράσινη ανάπτυξη…

Ανέτοιμος ο αγροτικός κόσμος για ουσιαστικές αλλαγές
“Η Ελλάδα βρέθηκε ανέτοιμη. Ενώ στην αρχή της Κρίσης φαινόταν ότι ο αγροδιατροφικός τομέας θα ήταν μια ευκαιρία επιστροφής και ανάπτυξης της δικής μας παραγωγής, από τον αγρό μέχρι το πιάτο του καταναλωτή, με την ανάπτυξη της κτηνοτροφίας, της παραγωγής , αποδείχτηκε τελικά ότι ήταν μάλλον πιο καταστροφικό διάστημα από την προηγούμενη περίοδο. ”δηλώνει ο Κομοτηναίος καθηγητής Κτηνιατρικής του Τμήματος Κτηνιατρικής του ΑΠΘ κ. Δάνος Σεργκενλίδης και σημειώνει ότι αυτό συνδέεται με τις αποφάσεις των δανειστών και κάποιων άλλων, καθώς στις προτεραιότητες αυτών που ορίζουν την ανάπτυξη δεν υπήρχε η ανάπτυξη του αγροδιατροφικού τομέα.

«Μην ξεχνάμε ότι αυτοί που μας δίνουν τα δάνεια, μας βλέπουν ανταγωνιστικά. Όμως, θέλω να είμαι αισιόδοξος, πάντοτε υπάρχουν περιθώρια ανάπτυξης.» δηλώνει.
Όπως εξηγεί ο κος Σεργκενλίδης η καταστροφή που έχει γίνει διαχρονικά λόγω των επιδοτήσεων έφερε αντιπαραγωγικές καλλιέργειες. Έφθινε η κτηνοτροφία, αυξήθηκαν τα εισαγόμενα προϊόντα γαλακτομομικά κ.α, μειώθηκε η παραγωγή γεωργικών προϊόντων. Επιλέχθηκαν καλλιέργειες λόγω της επιδότησης, καλλιέργειες υδροβόρες και ενεργοβόρες. « Οι αγρότες μας βρέθηκαν να δουλεύουν για λίγο διάστημα και να εξασφαλίζουν εισόδημα για την αγορά καταναλωτικών αγαθών. Και ξαφνικά βρέθηκαν στον άσσο.» Παράλληλα, παραδέχεται πως «Είναι δύσκολο να δοθεί απάντηση στο ερώτημα ποιος θα πρέπει να είναι ο δρόμος τον οποίο θα σχεδιάσουμε και θα ακολουθήσουμε για να αναδειχθεί η περιοχή.»

Όσον αφορά στην προβολή «πετυχημένων» παραδειγμάτων που προβάλλονται συχνά από τα ΜΜΕ εκείνος σπεύδει να ξεκαθαρίσει «Έχω μεγάλες αμφιβολίες για τα «πετυχημένα παραδείγματα» που προβάλλονται στην τηλεόραση. Από την πείρα μου βλέπω αυτές οι πρωτοβουλίες να ξεκινούν και σε ένα δύο χρόνια να ατονούν. Πολυδιαφημίζονται αλλά μετά από δύο τρία χρόνια δεν πηγαίνουν καλά. Δεν μπορεί μια γεωργική παραγωγή να βασίζεται στο Γκότζι Μπέρι ή στον Κρόκο ή σε άλλα προϊόντα γκουρμέ, δευτερεύουσας οικονομικής σημασίας. Και ταυτόχρονα εμείς να παράγουμε μερικά τέτοια για να βολεύονται ίσως κάποιοι παραγωγοί και από την άλλη να εισάγουμε βασικά είδη διατροφής, να εισάγουμε για παράδειγμα το σιτάρι.»
Όσον αφορά στην δική του πρόταση παραδέχεται πως «Δεν μπορώ να καταθέσω μια πρόταση. Δύσκολο να προβλέψεις ποια θα είναι η πορεία αυτών των προτάσεων που κατά καιρούς βλέπω και ακούω. Η προοπτική που βλέπω παρατηρώντας τις παραλίες και τα νησιά της περιφέρειας που έχουν μια ανάπτυξη είναι ότι θα μπορούσαν να προωθηθούν μια σειρά ποιοτικά προϊόντα, που δεν παράγονται σε γειτονικές χώρες, όπως για παράδειγμα στην Βουλγαρία. Αν προσέχαμε λίγο παραπάνω αυτή την παραγωγή, με σημαντικές γιορτές και εκδηλώσεις γευσιγνωσίας και άλλα τέτοια ίσως να δίναμε μια ευκαιρία σε μια ντόπια ποιοτική παραγωγή. Και γι αυτά όμως δεν μπορεί να μιλήσει ακόμη κανείς με βεβαιότητα .» και καταλήγει με την σημείωση «Πρέπει να δούμε συλλογικά την στρατηγική μας. Δεν μπορεί ένας κλάδος να ευημερεί και οι υπόλοιποι να μην πηγαίνουν καλά.»

Απάντηση