Αναστασία Χατζηνικολάου, φιλόλογος: «Με το ταπεινό σου παράδειγμα, ναι, μπορείς και εσύ να αλλάξεις τον κόσμο».

natasa xatzinikolaouΗ Αναστασία Χατζηνικολάου  μίλα σήμερα στις «Daily-Stories», για τη ζωή, τα ταξίδια, τα όνειρα, τη γνώση και τις αναμνήσεις… αποκαλύπτοντας το moto που την συντροφεύει στη ζωή της…

 

Γεννήθηκα:

– Πριν από 40 χρόνια στην Κομοτηνή, με καταγωγή από το Κόσμιο ν. Ροδόπης.

 

Ζω:

– Στην Κομοτηνή από επιλογή. Ανέβαλα ένα μεταπτυχιακό στα Ιωάννινα, όπου σπούδαζα ελληνική φιλολογία, για να γυρίσω εδώ και δεν ξανάφυγα ποτέ!

 

Εργάζομαι:

– Εργάστηκα ως καθηγήτρια αγγλικών, επιμελήτρια σε τοπική εφημερίδα και ως ωρομίσθια φιλόλογος. Σήμερα εργάζομαι στο Κατάστημα Πωλήσεων της ΔΕΗ ως έκτακτη διοικητική υπάλληλος.

 

Ταξιδεύω:

– Τελευταία όχι πολύ, αλλά κάθε καλοκαίρι στη Σαμοθράκη. Από την Ευρώπη και την Ανατολή όπου έχω ταξιδέψει παλαιότερα, μου αρέσει περισσότερο η… Ελλάδα!

 

Διαβάζω:

– Κάθε καλοκαίρι μυθιστορήματα, κάθε χειμώνα εφημερίδες και ηλεκτρονικό τύπο.

 

Ακούω:

– Κάθε χειμώνα τη θάλασσα, που νοσταλγώ, μέσα από το αγαπημένο μου κοχύλι από τον βυθό της Μαρώνειας. Το έχω μαζί μου 25 χρόνια! Για τα μουσικά ρεύματα και είδη γνωρίζω αρκετά και για αυτό ακριβώς μπορώ να ακούω σχεδόν τα πάντα, με κάποιες εξαιρέσεις.

 

Θυμάμαι:

– Έχω σχέση ερωτική με τις αναμνήσεις, θυμάμαι όλα όσα με στιγμάτισαν. Κάθε μέρα, όμως, θυμάμαι  τον πατέρα μου, που έχασα πριν 15 χρόνια, που μου μιλούσε για ώρες για την πολιτική και τον κινηματογράφο κι εγώ βιαζόμουν να φτάσω τις γνώσεις του… Θα ήταν ίσως περήφανος αν με έβλεπε να συμμετέχω στα κοινά σε μια τόσο δύσκολη συγκυρία και να μη λουφάζω στο καβούκι μου…

 

Μαθαίνω:

– Από τα δύο παιδιά μου την αλήθεια και την άδολη αγάπη και από τον άντρα μου την υπομονή και την πίστη στον προσωπικό αγώνα.

 

Αγωνιώ:

– Όπως όλοι για το αύριο, το ατομικό, το οικογενειακό και το συλλογικό.

 

Ονειρεύομαι:

–          Μια πόλη, μια κοινωνία αυτοδιοικούμενη και αυτάρκη σε αξίες και ιδανικά, όχι με δανεικά οράματα. Το ίδιο ονειρεύομαι και για τα παιδιά μου: να μην έχουν δανεικές ιδέες κι εξαρτήσεις, να είναι αυτόφωτες προσωπικότητες.

 

 

Το moto μου είναι:

–          «Με το ταπεινό σου παράδειγμα, ναι, μπορείς και εσύ να αλλάξεις τον κόσμο».