Category Archives: ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΑΛΛΟΙ

20 χρόνια μετά …

…θετικός ο απολογισμός για το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης των παιδιών της Μειονότητας

Από το 1997 που ξεκίνησε το Πρόγραμμα Εκπαίδευσης των παιδιών της Μουσουλμανικής Μειονότητας μέχρι σήμερα έχουν αλλάξει πολλά στη Θράκη. Μια προσπάθεια αποτίμησης της εικοσάχρονης εκπαιδευτικής παρέμβασης έγινε από την κ. Νέλλη Ασκούνη, αναπληρώτρια καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών σε ειδική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Ξάνθη με πρωτοβουλία του Διδασκαλικού Συλλόγου Ξάνθης παρουσία της Άννας Φραγκουδάκη και της Θάλειας Δραγώνα, επικεφαλής του Προγράμματος, αλλά και πλήθος κόσμου . Continue reading

Θα σε ξανάβρω στους μπαξέδες

27 χρόνια ασχολείται με τη φύτευση σπόρων, την πώληση φυτών και την καλλιέργεια λαχανικών. Ο κος Μουσταφά Μουσταφά από την Αρίσβη Ροδόπης στέκεται στην άκρη του αγροτικού του, δίπλα στα τελάρα με τα φυτά του και περιμένει τους πελάτες. «Πέρασε κανείς;» τον ρωτάμε «Μπα, «έσπασε» η κίνηση» απαντά εκείνος και μιλά για την παραγωγή του. «Είναι καλή, αλλά τα τελευταία χρόνια, δύσκολα πουλιέται ». Τα χρόνια της κρίσης είδε την ζήτηση να μειώνεται στο μισό και τα φυτά που βγάζει από το μικρό του κτήμα να μένουν απούλητα. Οι πελάτες του λιγόστεψαν μαζί και οι εισπράξεις. «Φέτος ειδικά είναι χειρότερα από κάθε άλλη χρονιά» δηλώνει.Και ρίχνει μια ματιά στα απούλητα φυτά γύρω του. Continue reading

Στον αστερισμό της μουσικής

Κάθε απόγευμα ή σχεδόν κάθε απόγευμα βγαίνει σε κάποιο κεντρικό σημείο της πόλης. Απαραίτητη συντροφιά και πάντα στα χέρια του το ακορντεόν. Ήταν μικρό παιδί όταν το πρωτοέπιασε κι από τότε ο ένας κρατά συντροφιά στον άλλο και οι δύο μαζί στους διερχόμενους περαστικούς. «Η μουσική είναι όπως τα άστρα στον ουρανό, είναι αμέτρητα τα κομμάτια που μπορείς να παίξεις.» δηλώνει εκείνος μην κρύβοντας την αγάπη του για τη μουσική, τις νότες, το ακορντεόν του. Continue reading

Κάθε που βραδιάζει

Για διακίνηση ναρκωτικών ουσιών στην πιο υποβαθμισμένη γειτονιά της Κομοτηνής, στην γειτονιά της Οδού Τέρμα Αδριανουπόλεως μίλησε στην ΕΡΤ Κομοτηνής ο πρόεδρος των Ελλήνων Ρομά της γειτονιάς, ο κ. Γιάννης Δημόπουλος. «Τα ναρκωτικά είναι πολύ μεγάλο πρόβλημα» δηλώνει και σημειώνει ότι υπάρχουν δυο τρεις -ξένοι με τη γειτονιά και τους ανθρώπους της- που βρήκαν καταφύγιο εκεί και κάνουν εμπόριο ναρκωτικών ουσιών. Continue reading

Η Μπανού της καρδιάς μας

Η 25χρονη Μπανού κάτοικος του χωριού Μίσχου Ροδόπης εργάζεται και μεγαλώνει, με τη βοήθεια της γιαγιάς της, ένα κοριτσάκι τριών χρονών. Κάθε μέρα κατεβαίνει με το αυτοκίνητο στην πόλη για να βγάλει το μεροκάματό της. «Πάντα υπάρχουν μικρά προβλήματα αλλά τα αντιμετωπίζω με ψυχραιμία. Αν έχεις καλή διάθεση, όλα γίνονται έτσι όπως πρέπει» δηλώνει η Μπανού σπεύδοντας να σημειώσει ότι πολλά ζητήματα στο χώρο της μουσουλμανικής μειονότητας είναι δύσκολα για τις γυναίκες. «Η γυναίκα αν θέλει μπορεί να σταθεί στα πόδια της». Continue reading

Η κυρία Εμινέ

«Τα πουλάμε για να βγάλουμε χρήματα, να ζήσουμε την οικογένειά μας, κάτι άλλο δεν έχουμε» δηλώνει η κα Εμινέ. Μητέρα πέντε παιδιών ασχολείται με την καλαθοπλεκτική από τα παιδικά της χρόνια. «Ήμουν μικρό κορίτσι όταν ξεκίνησα» λέει και μιλά για τη ζωή που είναι δύσκολη. Μικρό κορίτσι ξεκίνησε τη δουλειά, μικρό κορίτσι πάλι ανέλαβε τα οικογενειακά βάρη. Continue reading

Καφές, κουβέντα και προσευχή

Όταν ο Προκόπης Παυλόπουλος, ο νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας, με την ιδιότητα του Υπουργού Εσωτερικών τότε είχε επισκεφτεί την Οργάνη δήλωσε μαγεμένος από την ομορφιά του τοπίου παρομοιάζοντάς την με πίνακα του Βαν Γκογκ. Ήταν Φθινόπωρο και τα φύλλα των δένδρων «έπλεκαν» ένα πολύχρωμο «χαλί» που κάλυπτε σιγά –σιγά το έδαφος ένδειξη ότι ο, πάντα δύσκολος, χειμώνας στην Ορεινή Οργάνη πλησιάζει. Continue reading

Ζωή στο δρόμο…

Καθημερινά με τους φίλους του περιμένει στο ίδιο στέκι. Εκεί στην άκρη του δρόμου κυλούν οι ώρες με την προσδοκία ενός μεροκάματου. «Τα χάλια μας τα βλέπεις» λέει ο κύριος Γιάννης και χαμηλώνει πάλι το βλέμμα του. Τα μέλη της υπόλοιπης παρέας δεν έχουν όρεξη για κουβέντες. «Και να τα πούμε, θα αλλάξει κάτι; Αναρωτιέται ένας από την παρέα του» Εκείνος πάλι σηκώνει το κεφάλι και προσθέτει «η φτώχεια είναι πρόβλημα, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.» Continue reading

Χωρίς όνειρα…

Από την ηλικία των δώδεκα χρόνων γυρίζει στους δρόμους. Άλλοτε πουλώντας πορτοκάλια και μήλα. Άλλοτε φράουλες και πάντα αυτή την εποχή, με τον ερχομό της άνοιξης, λουλούδια. Στα 30 του χρόνια σήμερα ο Δημήτρης, μικροπωλητής από κούνια, υποστηρίζει ότι οι ωραίες εποχές έχουν περάσει πια. Continue reading

Από την Αλβανία στην Ελλάδα

Από την Αλβανία στην Ελλάδα ο κος Πέτρος Λούκας. Μια καινούργια ζωή και μια άλλη που αφέθηκε πίσω. Στην Σκόδρα ήταν εργάτης, εδώ βοσκός. «Η κόρη μου είναι παντρεμένη με Έλληνα κι εγώ προσέχω το κοπάδι του.» λέει. Πιο πριν μας καλωσόρισε αιφνιδιασμένος για την επίσκεψη ενός δημοσιογράφου στο «λημέρι» του. Μια καταπράσινη έκταση, όπου μπορεί να βοσκήσει τα πρόβατα του χωρίς να υπάρχει ο κίνδυνος να γίνει κάποια ζημιά. «Πως από εδώ;» ρωτά κι όταν του λέμε πώς θέλουμε να ακούσουμε την ιστορία του παραξενεύεται «μα εγώ δεν έχω κάτι σημαντικό να σας πω» λέει ξανά. Continue reading