Tag Archives: Ανάσταση

Σμύρνη: 93 χρόνια μετά

ekklisiaSMYRNH

Η εκκλησία του αγ. Βουκολου στη Σμύρνη. Χωρίς εικόνες…χωρίς τεμπλο..χωρίς πολυελαιους.. Λειτούργησε για την ανάσταση μετά από 93 χρόνια πρώτη φορά…!!! (φωτο από κινητό)

Ανάσταση στη Σμύρνη, στον Άγιο Βουκόλο, τη μοναδική ελληνορθόδοξη εκκλησία της Σμύρνης που δεν καταστράφηκε το 1922. Από τότε πρωτολειτούργησε, 93 χρόνια μετά, χωρίς τέμπλο, χωρίς στασίδια, χωρίς αγιογραφίες, πολυελαίους κι όλα αυτά που συνθέτουν μια κανονική εκλησσιά.

Περίσσευε, όμως, η κατάνυξη, η συγκίνηση αλλά και η περηφάνεια ανάμικτη με κάποιο φόβο και δισταγμό που δημιουργούσε η παρουσία των «τζανταρμάδων» γύρω από το ναό και κάποιων παράξενων ενοχλητικών περαστικών ή περιοίκων, που δεν ήσουν σίγουρος για τις προθέσεις τους. Μαζί και η ελπίδα πως αυτή η Ανάσταση θα σημάνει μια καινούρια ανάσταση στις ψυχές των ανθρώπων, μακριά από μίση, αντιπαλότητες, φανατισμούς, πολέμους, διωγμούς, ξεριζωμούς …

 

 

Πατριάρχης Βαρθολομαίος: «Άοράτως παρὼν εἶναι ὁ πάντοτε νικήσας τὸν θάνατον Χριστός»

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΑΠΟΔΕΙΞΙΣ
ΕΠΙ Τῼ ΑΓΙΩι ΠΑΣΧΑ

Ἀριθμ. Πρωτ. 346

patriarxis+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ
ΕΛΕΩι ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ – ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ
ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ
ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝΔΟΞΩΣ ΑΝΑΣΤΑΝΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

Ἀδελφοὶ συλλειτουργοὶ καὶ τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Χριστὸς Ἀνέστη!

ὍλοιοἱὈρθόδοξοι πιστοὶἑορτάζομενκαὶἐφέτοςχαρμοσύνωςτὴνἈνάστασιντοῦΚυρίουἡμῶνἸησοῦΧριστοῦκαὶψάλλομεν: «Θανάτουἑορτάζομεννέκρωσιν, Ἅδουτὴνκαθαίρεσιν, ἄλληςβιοτῆςτῆςαἰωνίουἀπαρχήν•καὶσκιρτῶντεςὑμνοῦμεντὸνΑἴτιον» (τροπάριον τοῦ Κανόνος τῆς Ἀναστάσεως).
Καὶ ἐνῷ ἡμεῖς χαρμοσύνως ἑορτάζομεν τὴν Ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου, ὡς πραγματικότητα ζωῆς καὶ ἐλπίδος,πέριξ ἡμῶν, ἐν τῷ κόσμῳ, ἀκούομεν τὰς κραυγὰς καὶτὰς ἀπειλὰς τοῦ θανάτου, τὰς ὁποίας ἐκτοξεύουν ἐκ πολλῶν σημείων τῆς γῆς ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι πιστεύουν ὅτι δύνανται νὰ λύσουν τὰς διαφορὰς τῶν ἀνθρώπων διὰ τῆς θανατώσεως τῶν ἀντιπάλων, γεγονὸς τὸ ὁποῖον καὶ ἀποτελεῖ τὴν μεγαλυτέραν ἀπόδειξιν τῆς ἀδυναμίας των. Διότι, διὰ τῆςπροκλήσεως τοῦ θανάτου τοῦ συνανθρώπου, διὰ τῆς ἐκδικητικότητος κατὰ τοῦ ἑτέρου, τοῦ διαφορετικοῦ, δὲν βελτιώνεται ὁ κόσμος, οὔτε ἐπιλύονται τὰ προβλήματα τῶν ἀνθρώπων. Εἶναι, ἄλλωστε, ὑπὸ πάντων παραδεκτὸνκαὶ ἀναγνωριζόμενον, ἰδιαιτέρως δὲ ὑπὸ τῶν σκεπτομένων ἀνθρώπων πάσης ἐποχῆς, ὅτι τὸ κακὸν νικᾶται διὰ τοῦ ἀγαθοῦ καὶ οὐδέποτε διὰ τοῦ κακοῦ.
Τὰ προβλήματα ἐπιλύονται ἀληθῶς διὰ τῆς ἀναγνωρίσεως καὶ τῆς τιμῆς τῆς ἀξίας τοῦ προσώπου καὶδιὰ τοῦ σεβασμοῦ τῶν δικαιωμάτων του. Καὶ ἀντιστρόφως,τὰ παντὸς εἴδους προβλήματα δημιουργοῦνται καὶ ὀξύνονται ἐκ τῆς περιφρονήσεως τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου καὶτῆς καταπατήσεως τῶν δικαίων αὐτοῦ, ἰδιαιτέρως τοῦ ἀδυνάτου, ὁ ὁποῖος πρέπει νὰ δύναται νὰ αἰσθάνεται ἀσφαλὴς καὶ ὁ ἰσχυρὸς νὰ εἶναι δίκαιος διὰ νὰ ὑπάρξῃ εἰρήνη.
Ἀλλὰ ὁ Χριστὸς ἀνέστη ἐκ τῶν νεκρῶν καὶ ἀπέδειξε καὶ μὲ αὐτὸντὸν τρόπον τὴν ἀδυναμίαν τοῦ θανάτου νὰ ἐπικρατήσῃ καὶ νὰ ἐπιφέρῃ σταθερὰν μεταβολὴν εἰς τὸν κόσμον. Αἱ δημιουργούμεναι διὰ τοῦ θανάτου καταστάσεις εἶναι ἀναστρέψιμοι, διότι, παρὰτὰ φαινόμενα, εἶναι προσωριναί, δὲν ἔχουν ρίζανκα ἰκμάδα, ἐνῷ ἀοράτως παρὼν εἶναι ὁ πάντοτε νικήσας τὸν θάνατον Χριστός.
Ἡμεῖς, οἱ ἔχοντες τὴν ἐλπίδα μας εἰς Αὐτόν, πιστεύομεν ὅτι τὸ δικαίωμα τῆς ζωῆς ἀνήκει εἰς ὅλους τοὺς ἀνθρώπους. Ἡ Ζωὴ καὶ ἡ Ἀνάστασις προσφέρονται ὑπὸτοῦ πατήσαντος τὸν θάνατον καὶτὴν ἰσχύν αὐτοῦ ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων, Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ εἰς Αὐτὸν μόνον καὶ εἰς τὴν διδασκαλίαν Του ὁ ἄνθρωπος πρέπει νὰ ἐλπίζῃ. Ἡ πίστις εἰς τὸν Χριστὸν ὁδηγεῖ εἰς τὴνἈνάστασιν, εἰς τὴνἈνάστασιν πάντων ἡμῶν, ἡ πίστις καὶ ἡ ἐφαρμογὴ τῆς διδασκαλίας Του εἰς τὴν ζωήν μας ὁδηγοῦν εἰς τὴν σωτηρίαν πάντων ἡμῶν, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν ἀντιμετώπισιν τῶν προβλημάτων μας ἐν τῷ κόσμῳ.
Ἀδελφοὶκαὶ τέκνα,
Τὸ μήνυμα τῆς Ἀναστάσεως, ἡ ὑπέρβασις αὕτη τῆς ἀνθρωπίνης ἀδυναμίας, εἶναι τὸ κήρυγμα τῆς ζωῆς ἔναντι τῆς φθορᾶς τοῦ κόσμου καὶ τῆς περιπετείας τῶν ἀνθρωπίνων,καὶ εἰς αὐτὸ προσκαλοῦμεν ἀπὸ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου,ἡμεῖς ὁ ἐλέῳ Θεοῦ Προκαθήμενος τῆς ἐν ἀληθείᾳ Ὀρθοδόξου ἀγάπης,πάντα ἄνθρωπον εἰςγνῶσιν καὶ βίωσιν, φρονοῦντες ὅτι μόνον δι᾿ αὐτοῦ θὰ ἐπανευρεθῇ ἡ «κλαπεῖσα» ὑπὸ τῆς ἀνθρωπίνης συγχύσεως «ἐλπὶς ἡμῶν» καὶ τοῦ κόσμου παντός.
Εἴθε τὸ φῶς τῆς Ἀναστάσεως νὰ φωτίζῃ τὰς καρδίας ὅλων διὰ νὰ χαίρωνται ὁμοῦ μετὰ τῶν συνανθρώπων των ἐν ἀγάπῃ, εἰρήνῃ καὶ ὁμονοίᾳ ἐν τῷ Υἱῷ καὶ Λόγῳ τοῦ Θεοῦ, ὁ Ὁποῖος εἶναι τὸ Φῶς τοῦ κόσμου, ἡ Ἀλήθεια καὶ ἡ Ζωή.
Αὐτῷ μόνῳ, τῷ Ἀναστάντι ἐκ νεκρῶν Κυρίῳ τῆς δόξης, τῷ «ζωῆς κυριεύοντι καὶ θανάτου δεσπόζοντι», τῷ ζῶντι εἰς τοὺς αἰῶνας καὶ τοῖς «ἐν τοῖς μνήμασι ζωὴν χαριζομένῳ», ἡ δόξα καὶ ἡ τιμὴκαὶ ἡ εὐχαριστία. Ἀμήν.
Φανάριον, Ἅγιον Πάσχα ,βιε΄
† Ὁ Κωνσταντινουπόλεως
διάπυρος πρὸς ΧριστὸνἈναστάντα
εὐχέτης πάντων ὑμῶν

Μητροπολίτης Κομοτηνής: Αναστάσιμο φῶς ποὺ καταλάμπει διαρκῶς τὰ πάντα καὶ τοὺς πάντες

panteleimon«Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός, οὐρανὸς τέ καὶ γῆ καὶ τὰ καταχθόνια»

Ἀγαπητοὶ μου ἀδελφοί,

Κι ἄν οἱ φυσικοὶ μας ὀφθαλμοὶ ἀδυνατοῦν νὰ θαυμάσουν τὴν ἐξαίσια φωτοχυσία ποὺ διαχέεται ἀπόψε σὲ ὅλη τὴν δημιουργία, κτιστὴ καὶ ἄκτιστη, ἐπειδὴ δὲν ἔχουν πνευματικὸ βάθος, κι ἄν δὲν μποροῦμε νὰ ἐκστασιαστοῦμε ἀπὸ τὸν ἀναστημένο Χριστό, ὁ Ὁποῖος ὡς καθάρσιο φῶς μεταμορφώνει καὶ ἀνακαινίζει τὴν συνείδηση τῶν ἁγιοποιουμένων μελῶν τῆς Ἐκκλησίας Του, ἐπειδὴ δὲν ἔχουμε ἐγκεντρίσει τὴν ὕπαρξὴ μας στὸ θέλημά Του, ἐν τούτοις ἔχουμε τὴν δυνατότητα, ἐφ’ ὅσον παραμείνουμε στὴν ἀναστάσιμη λειτουργία, νὰ ἀκούσουμε τὴν στεντόρεια μελωδία ποὺ μᾶς βεβαιώνει μὲ τὰ λόγια ἑνὸς μεγάλου ἁγίου, τοῦ Γρηγορίου Θεολόγου καὶ ποιητοῦ τοῦ ἀναστάσιμου κανόνος, ὅτι τὰ πάντα λούζονται μέσα στὸ ἄκτιστο φῶς τῆς Ἀναστάσεως: ὁ οὐρανός, ἡ γῆ καὶ τὰ ὑποκάτω τῆς γῆς.
Ἔχουμε ἐπίσης μιὰν ἀκόμη δυνατότητα: νὰ μελετήσουμε τὸ θεολογικὸ βάθος τῆς ἐπιλογῆς μας νὰ κρατοῦμε ἀπόψε στὸ χέρι μας τὸ ἀναστάσιμο ἁγιοκέρι.

Ἡ Ἐκκλησία μᾶς ἐκάλεσε διὰ τοῦ «δεῦτε λάβετε φῶς» νὰ τὸ ἀνάψουμε μὲ πίστη καὶ ἐλπίδα, ὥστε νὰ ἀναχθοῦμε σὲ μιὰ διαφορετικὴ ποιότητα φωτὸς ἀπὸ τὴν εὐκόλως ἐννοουμένη. Στὸ ἀνέσπερο ἀναστάσιμο φῶς.

Φῶς ποὺ καταλάμπει διαρκῶς τὰ πάντα καὶ τοὺς πάντες. Εἶναι τὸ φῶς τῆς ἀκράδαντης πίστεως τῆς Ἐκκλησίας στὸν νικητὴ τοῦ θανάτου καὶ ἀρχηγὸ τῆς ζωῆς Ἰησοῦ Χριστό. Φῶς ποὺ ἀποῥροφᾶ τὸν σκοταδισμένο χιτῶνα τῆς ψυχῆς μας, τῆς κατάστικτης ἀπὸ μικρότητες, φοβίες, ὑποκρισία καὶ ἐγωϊσμούς, καὶ τὸν μεταμορφώνει σὲ λαμπροφόρο καὶ θεοειδῆ.
Ἀδελφοὶ μου,
Τὸ φωτεινὸ καὶ θερμοφόρο ἀναστάσιμο ἁγιοκέρι μας συμβολίζει τὸ εὔπλαστο τῆς ψυχῆς μας. Ὅσο εἶναι ζεστὸ μπορεῖ νὰ πλασθεῖ, νὰ ἀνασχηματισθεῖ, νὰ μεταπλασθεῖ. Ἐὰν παγώσει, θὰ σπάσει. Καὶ ἡ ψυχὴ μας τὸ ἴδιο. Ζέουσα διὰ τῆς πίστεώς καὶ τῆς ἀγάπης της στὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἐκκλησία Του, στὸν ἀδελφὸ καὶ συνάνθρωπό μας ἁγιοποιεῖται. Παγωμένη ὅμως ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, σκοτίζεται, ἀπελπίζεται, ἀλλοτριώνεται καὶ δὲν κατανοεῖ τὸ ἀποψινὸ μήνυμα τῆς ἀναστάσεως.
Πρέπει νὰ κρατήσουμε ἀναμμένο ἰσοβίως τὸ ἀποψινὸ κερὶ βαθιὰ στὴν ψυχὴ μας. Πρέπει νὰ ἀποκτήσουμε ὅλοι ἀνεξαιρέτως εὔπλαστη ψυχή. Ψυχὴ ἀναστάσιμη, θαῥραλέα καὶ ζεστή.

Ψυχὴ ἁγία καὶ ἀγαπητικὴ πρὸς τὸν πλησίον. Αὐτὴ προσιδιάζει στὸν ἀληθινὸ χριστιανό. Αὐτὴ ἀπαιτοῦν οἱ δύσκολοι καιροί. Μὲ αὐτὴν θὰ ξεπεράσουμε κάθε σκοτεινὴ κρίση καὶ τελικῶς θὰ προσεγγίσουμε τὸ Φῶς τοῦ ἀναστημένου Χριστοῦ.

Μὲ διάπυρες εὐχὲς πρὸς τὸν ἀναστάντα Κύριον
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ο ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ
ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ

Ανάσταση στο Νοσοκομείο Κομοτηνής

IMG_1851Ο χώρος των Γραφείων Κίνησης και του Παρεκκλησίου, η κεντρική είσοδος, από όπου καθημερινά περνούν γιατροί,νοσηλευτές και εκατοντάδες ασθενείς με τους συνοδούς τους, του Νοσοκομείου Κομοτηνής  αποτέλεσε «τόπο συνάντησης» ελπίδων,προσευχών, «τόπο»  πίστεως κι αγάπης,  τόσο των ιατρών και των νοσηλευτών, όσο και των ασθενών- συνοδών που βρίσκονται αυτές τις Άγιες ώρες στο Νοσοκομείο, μακριά από αγαπημένους, μακριά από τις οικογένειές τους και την εορταστική ατμόσφαιρα του σπιτιού τους.

Στο πλευρό τους για μια ακόμη  χρονιά βρέθηκε το βράδυ της Ανάστασης  ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης  Μαρωνείας και Κομοτηνής κ.κ. Παντελεήμων που τέλεσε την αναστάσιμη λειτουργία κάνοντας το «Χριστός Ανέστη¨ να ακουστεί τόσο δυνατά και τόσο  καθαρά που άγγιξε τις καρδιές των παρευρισκομένων και τους γέμισε κουράγιο στο δύσκολο έργο που επιτελούν.

triasnosokomeioΜάλιστα στα λίγα λόγια που μοιράστηκε μαζί τους δεν παρέλειψε να αναφερθεί σε μια ιστορία με πρωταγωνιστή έναν κλινήρη ιερέα που ως ασθενής και νοσηλευόμενος, όταν τον επισκέφτηκε ο Μητροπολίτης, του είπε  ότι εκεί (στο Νοσοκομείο) κοίταζε προς τον ουρανό πιο συχνά από ότι όταν υγιής κι  ασχολούνταν  με την καθημερινότητά του. «Εσείς με τον αγώνα που δίνετε για να κρατήσετε στη ζωή τους ανθρώπους κοιτάτε πιο συχνά προς τον Θεό από ότι όλοι εμείς οι υπόλοιποι» είπε  χαρακτηριστικά ο Σεβασμιώτατος εξαίροντας την προσπάθεια τους.

Παρών στην σεμνή, αλλά όμορφη τελετή, ήταν και ο Πρόεδρος του Συλλόγου Φίλων του Σισμανόγλειου Νοσοκομείου Κομοτηνής, ο  κ. Γιάννης Πασσόπουλος, πιστός  στον πολυετή αγώνα που δίνει για την στήριξη του Νοσοκομείου δεν παρέλειψε να βρεθεί κοντά στους εργαζόμενους, ακόμη  και το βράδυ της Ανάστασης.

 

 

Η πρώτη Ανάσταση στις Δικαστικές Φυλακές Κομοτηνής

IMG_1847

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής κ.κ. Παντελεήμων στο πλευρό του Διευθυντή των Φυλακών Ζωγράφο Κοκκίδη.

Υπέπεσαν σε  αδικήματα, κάποιοι δημιούργησαν χρέη που δεν μπόρεσαν να καλύψουν και κάποιοι άλλοι  τέλεσαν αξιόποινες πράξεις για τις οποίες τιμωρήθηκαν με ποινές φυλάκισης. Για όλους, περίπου 300 κρατούμενους, η ζωή πίσω από τα κάγκελα της φυλακής είναι δύσκολη και γίνεται ακόμη πιο δύσκολη τις Άγιες τούτες μέρες.

Κοντά στους φυλακισμένους και στους εργαζόμενους στις Δικαστικές Φυλακές Κομοτηνής βρέθηκε για τρίτη συνεχή χρονιά ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής κ.κ. Παντελεήμων τελώντας την πρώτη Ανάσταση της βραδιάς.

«Να βλέπετε με την καρδιά  σας και θα είστε ελεύθεροι, όπου κι αν βρίσκεστε »  τους προέτρεψε ο Μητροπολίτης καλώντας να αφήσουν πίσω τους το παρελθόν τους και να γεμίσουν την καρδιά και την ψυχή τους με την ελπίδα του Αναστάντα  Χριστού, «γιατί τότε, όπου κι αν είστε, θα είστε ελεύθεροι»  τους είπε σημειώνοντας ότι πολλοί έξω από τις φυλακές είναι «κρατούμενοι» και «φυλακισμένοι» γιατί δεν ακούν πια την καρδιά τους, αλλά γίνονται δέσμιοι της λογικής.

Συγκινητική η στιγμή κατά την οποία όλοι μαζί, κρατούμενοι και δεσμοφύλακες, με την παρότρυνση του Μητροπολίτη, έψαλλαν το «Χριστός Ανέστη» κρατώντας αναμμένα κεριά. Ο Σεβασμιώτατος στο τέλος χάρισε σε όλους, έναν προς έναν, κι από ένα κόκκινο βαμμένο αυγό.

Το Μεγάλο Σάββατο και η προσδοκία της Ανάστασης

anastashΤο Μεγάλο Σάββατο η Εκκλησία μας κείται στην προσδοκία της Ανάστασης. Ο Χριστός βρίσκεται στον Άδη, το σώμα Του έχει ταφεί, χωρίς όμως να γνωρίζει την φθορά που γνωρίζουν όλοι οι νεκροί, καθώς παραμένει ενωμένο με την θεότητα, ενώ η ψυχή του Χριστού βρίσκεται στην κόλαση, στο χώρο του θανάτου, όπου κηρύττει την μετάνοια.

Ο Θεάνθρωπος Χριστός ολοκληρώνει το έργο της Θείας Οικονομίας, που είναι η ανάσταση όλης της Δημιουργίας και όλων των ανθρώπων, κι αυτών που ήταν εν ζωή, αλλά και αυτών που είχαν πεθάνει πριν τον ερχομό του Ιησού στον κόσμο. Ο έσχατος εχθρός του ανθρώπου, ο θάνατος, νικιέται δια του θανάτου του Χριστού, και όλα κινούνται στην προσδοκία της Ανάστασης, της γνήσιας ελευθερίας.

Σ’ έναν από τους πιο όμορφους ύμνους, που ολοκληρώνουν την ακολουθία του Όρθρου του Μεγάλου Σαββάτου, διαβάζουμε τα εξής θαυμάσια λόγια: «Δεύτε ίδωμεν την ζωήν ημών εν τάφω κειμένην, ίνα τους εν τάφοις κειμένους ζωοποιήση. δεύτε σήμερον, τον εξ Ιούδα υπνούντα θεώμενοι, προφητικώς αυτώ εκβοήσωμεν. Αναπεσών κεκοίμησαι ως λέων. τις εγερεί σε, βασιλεύ; αλλ’ ανάστηθι αυτεξουσίως, ο δους σεαυτόν υπέρ ημών εκουσίως. Κύριε, δόξα σοι». Το ποιητικό αυτό κείμενο αποτυπώνει το απόσπασμα της Παλαιάς Διαθήκης, που αναφέρεται στον Ιακώβ. Ο Χριστός κοιμάται σαν το λιοντάρι, έτοιμος να ξυπνήσει, να αναστηθεί, να φέρει στον κόσμο την ελπίδα, τη χαρά της νίκης, την συντριβή του θανάτου, να φέρει στην ιστορία το πιο σπουδαίο μήνυμα, που άλλο ανώτερο δεν υπάρχει: ότι πλέον είμαστε ελεύθεροι και από το θάνατο.

Για τους περισσότερους ανθρώπους ο θάνατος είναι η έσχατη απόδειξη δουλείας. Είμαστε ανίσχυροι απέναντί του. Μπορούμε να τον απομακρύνουμε, αλλά όχι να τον υπερβούμε. Για τους περισσότερους ο θάνατος αποτελεί το βιολογικό και οριστικό τέρμα της ανθρώπινης ύπαρξης. Δεν υπάρχει λογική απόδειξη επιστροφής από το «επέκεινα», το μετά τον θάνατο, με αποτέλεσμα η θλίψη να είναι ανυπέρβλητη. Απέναντι στον θάνατο ο άνθρωπος ζει με τον φόβο ή εκείνη την ελπίδα ότι το τέλος δεν θα έλθει.

Ο Χριστός έζησε τον θάνατο, όχι ως βιολογικό τέρμα ή ως αναπόδραστη κατάσταση, αλλά ως υπακοή στο θέλημα του Πατέρα Του. Έφτασε την φύση Του, που είχε την αθανασία δεδομένη, καθώς δεν είχε αμαρτία, στο κατώφλι του θανάτου και το πέρασε σωματικά, για να μας δείξει ότι ο θάνατος είναι το τέρμα, μόνο όταν συνοδεύεται από τον χωρισμό από το Θεό. Αυτός που ζει το Θεό με υπακοή στο θέλημά Του, αυτός που αγωνίζεται εναντίον της αμαρτίας, η οποία είναι ο θάνατος, ελευθερώνεται ακόμη και από τα δεσμά του θανάτου, γιατί ακολουθεί τον Χριστό.

«Εάν μη ο κόκκος του σίτου πεσών εις την γην αποθάνη, αυτός μόνος μένει. εάν δε αποθάνη, πολύν καρπόν φέρη», μας λέει ο Κύριος. Αυτό σημαίνει ότι ο θάνατος αποτελεί για μας τους θνητούς την αφορμή, πολύν καρπό να φέρουμε, αν ζούμε με υπακοή στο Θεό. Ο Χριστός μας δίδαξε ότι αυτό είναι κατορθωτό. Αν πεθάνουμε ως προς την αμαρτία, δηλαδή νεκρώσουμε τα πάθη και τις κακίες μας, τότε ουσιαστικά φέρουμε πολύν καρπό, της αγάπης, της αρετής, της πίστης στο Θεό, γιατί αυτό είναι το θέλημά Του για μας. Αν πεθάνει ο εγωισμός μας, με την άσκηση, την προσπάθεια, την ταπείνωση, την θυσία, τότε πολύν καρπό φέρουμε. Τραβάμε την χάρη και το έλεος του Θεού και τότε, ακόμα και ο βιολογικός θάνατος είναι το σημείο εκείνο της ζωής που μας απαλλάσσει από την φθορά και την αμαρτία και μας φέρνει κοντά σ’ Αυτόν που πέθανε για μας, τον Χριστό.

Ο Χριστός αναπαύεται στον τάφο σωματικά. Ο Χριστός κηρύττει στον Άδη τη Ζωή. Και θα αναστηθεί ως ο λέων, αυτεξουσίως, και θα τραβήξει μαζί Του όσους τον πίστεψαν, αλλά και όσους τον πιστεύουν, όσους τους αγγίζει το μήνυμα, το πρόσωπο, η κοινωνία μαζί Του. Ελευθερωνόμαστε από το θάνατο, χάρις στον θάνατο του Σωτήρα. Όλα πλέον είναι διαφορετικά. Δεν φοβόμαστε το θάνατο, γιατί θα μας πάει σ’ Αυτόν που μας αγαπά και αγαπούμε. Και θα περιμένουμε την Δευτέρα Παρουσία, για να γευτεί και το σώμα μας, αυτή την ανεκλάλητη χαρά. Αυτή την ανεκλάλητη ελευθερία. Αυτή την ανεκλάλητη αιώνια ζωή.

Στο Μεγάλο Σάββατο βρίσκονται τα σώματα των ανθρώπων που έφυγαν από αυτή τη ζωή. Μα όσοι ζούμε την πίστη, όσοι αγαπούμε, όσοι συγχωρούμε, όσοι κοινωνούμε έχουμε μπει ήδη στην ογδόη ημέρα. Την ημέρα της Εκκλησίας. Την Ημέρα της Ανάστασης. Την Κυριακή, την ημέρα του Κυρίου…

Πηγή: agioritikovima

Κομοτηνή:Ένα παιδί σε περιμένει

unnamed (24)Κάντε δώρο ένα πασχαλινό πακέτο σε ένα παιδί που σας έχει ανάγκη. Οι Άγιας μέρες πλησιάζουν, ένα παιδί σε περιμένει.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε  στο τηλέφωνο επικοινωνίας:2531082788(Δευτέρα με Παρασκευή ώρες 09:00 π.μ.-15:00 μ.μ)