Tag Archives: δρόμος

Κομοτηνή: Ο δρόμος έχει τη δική του ιστορία

Σαράντα χρόνια, από τις 8 Μαρτίου του 1975 στις έξι το απόγευμα, που άνοιξε το δικό του μαγαζί, καθημερινά βρίσκεται στην οδό Φιλικής Εταιρείας. Ο Σωτήρης Σβυντρίδης ασχολείται με το εμπόριο ξηρών καρπών στην Κομοτηνή. 67 ετών σήμερα, μπορεί τα χρόνια να πέρασαν και η Κομοτηνή να έχει αλλάξει, ωστόσο, εκείνος παραμένει εκεί να παρατηρεί τις αλλαγές και να υποδέχεται τους πελάτες του, στο πλευρό του γιου του πια που πήρε τη σκυτάλη. Continue reading

Αν. Μ. Θράκη: Ενημέρωση από την Περιφέρεια για τη βατότητα του Εθνικού Επαρχιακού Δικτύου

Η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης πληροφορεί με ανακοίνωσή της ότι το Εθνικό και Επαρχιακό δίκτυο είναι ανοιχτό και οι Διευθύνσεις Τεχνικών Έργων μαζί με τους εμπλεκόμενους φορείς προσπαθούν για τη διατήρησή του. Continue reading

Στήνουν μπλόκα οι αγρότες σε όλη την Ελλάδα μέσα στον Ιανουάριο

Στην καρδιά του καρδιτσιώτικου κάμπου με αγρότες από όλη τη χώρα, πραγματοποιήθηκε πανελλαδική σύσκεψη της Επιτροπής των Μπλόκων προκειμένου να αποφασιστεί η κλιμάκωση και ο πανελλαδικός συντονισμός των κινητοποιήσεων. Continue reading

Χρώματα από το Περού

IMG_5819Ο Τομάς είναι από το Περού, γυρίζει τον κόσμο ζωγραφίζοντας τις ομορφιές του, αξιοποιώντας spray και δημιουργώντας έτσι μικρούς πίνακες, αληθινά κομψοτεχνήματα. «Δεν έχω εργαστήρι ή κάποιο studio δημιουργώ μόνο στους δρόμους» δηλώνει και επαναλαμβάνει με έμφαση:«Mόνο στους δρόμους» για να εξηγήσει ότι αυτή είναι και η ιδιαιτερότητα. Continue reading

Το πάλκο του δρόμου

IMG_5046Καθημερινά περιπλανώνται στην πόλη σκορπίζοντας νότες. Καμιά φορά φάλτσες, άλλοτε μελωδικές. Ο στόχος ίδιος: το μικρό μεροκάματο της κάθε μέρας. Ψωμί, ίσως και λίγο τυρί κι αυτό είναι όλο.  Μερικές φορές ο στόχος είναι εφικτός, άλλες πάλι όχι.

Πατέρας και γιος περιπλανώνται στους δρόμους της Κομοτηνής κανείς δεν στέκεται στο παίξιμο τους, όχι άδικα. “Δεν είμαστε μουσικοί, αλλά δεν έχουμε τι άλλο να κάνουμε” παραδέχεται  ο πατέρας και προσθέτει “έχω πολύ καιρό να κάνω μεροκάματο και κανείς πια δεν μας παίρνει στα χωράφια, οπότε…” η φράση μένει μισοτελειωμένη και η μουσική του δρόμου…ξεπροβάλει.

 

 

 

Η 87χρονη κυρία Δέσποινα παράδειγμα προς μίμηση

IMG_4880Η κυρία Δέσποινα, λίγο πριν τα ενενήντα χρόνια της ζωής της, βγαίνει καθημερινά και σκουπίζει το πεζοδρόμιο έξω από την πολυκατοικία του σπιτιού της.

Μένει σε εμπορική οδό στην πόλη της Κομοτηνής και νοιάζεται για την εικόνα που παρουσιάζει μια περιοχή από την οποία διέρχονται καθημερινά εκατοντάδες πολίτες.

“Οι γονείς μου ήταν  πρόσφυγες από το Αϊβαλί” λέει και γυρίζει το χρόνο πίσω “πάλευαν από το πρωί μέχρι το βράδυ. Αγωνίζονταν, δούλευαν και ό,τι έφτιαξαν το έφτιαξαν με πολύ κόπο, με ιδρώτα, με πόνο.”

Στέκεται παίρνει μερικές ανάσες, χαμογελά με γλυκύτητα και συνεχίζει το σκούπισμα. “Γιατί το κάνετε;” την ρωτάμε και απαντά αφοπλιστικά “νοιάζομαι για τον τόπο, ό,τι καλό μπορώ θέλω να το κάνω, να το προσφέρω .” Στέκεται για λίγο σιωπηλή και αμέσως μετά αναφέρεται στις σημερινές κρίσιμες ώρες “Μακάρι ο Θεός να λυπηθεί τον ελληνικό λαό, μακάρι να έρθουν καλύτερες μέρες για τους νέους, εμείς τα ψωμιά μας τα φάγαμε, εσείς να έχετε ένα καλύτερο μέλλον.”

Την αφήνουμε να συνεχίζει το σκούπισμα ενός κοινόχρηστου χώρου, μην ψάχνοντας για τους υπευθύνους και μην αναζητώντας ευθύνες. Τα λόγια της “αν όλοι προσφέρουμε αυτό που μπορούμε, τότε τα πράγματα θα είναι καλύτερα για τον τόπο μας ” ηχούν ακόμη γλυκά στα αυτιά μας.

Δουλειές στο δρόμο

IMG_3299Από μικρή στο δρόμο και στη βιοπάλη.Γνωρίζει τον κόσμο μαθαίνοντας να επιβιώνει. Μάθημα πρώτο:Ο κόσμος δεν νοιάζεται για την φτώχεια του άλλου. Μάθημα δεύτερο:Μην περιμένεις τίποτα από έναν κόσμο που δεν νοιάζεται…

Δως μου το χέρι σου

IMG_2527Παρότρυνση-εξομολόγηση σε δρόμο της Κομοτηνής. Όταν ένας μαρκαδόρος και μια επιφάνεια προσφέρουν διέξοδο στο  λαβύρινθο των συναισθημάτων…

Ίσως ο  άγνωστος συντάκτης του μηνύματος να έχει βρει την ανταπόκριση που επιθυμούσε ίσως πάλι όχι…

Στο δρόμο της αγάπης…

IMG_3844Δρόμος μακρύς, δύσκολος, ίσως πολύ ανηφορικός, αλλά τι σημασία έχει;Αφού έχουν ο ένας τον άλλον όλα  μοιάζουν  να  είναι αλλιώς. Στήριγμα και συντροφιά αγάπης. Εκείνος κι εκείνη.