Tag Archives: Παναγία

Με κατάνυξη…

IMG_20160215_143823_1CSεκατοντάδες πιστοί πέρασαν σήμερα από τον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου για να προσκυνήσουν την εικόνα της Παναγίας Μαλεβή.

Η θαυματουργός εικόνα θα αναχωρήσει αύριο (Τρίτη) το μεσημέρι. Πρόκειται για  μία από τις εβδομήκοντα εικόνες που ζωγράφισε ο ευαγγελιστής Λουκάς. Την εικόνα αυτή την έφεραν μαζί τους οι κάτοικοι του Αγίου Όρους που ήρθαν και κατοίκησαν  στην Κυνουρία. Ο ερχομός τους  αναφέρεται εις το 28ον κεφάλαιον του Τυπικού του Τσιμισκή το έτος 971.
Η εικόνα ήταν στο πρώτο Μοναστήρι στους Κανάλους. Μετά το τραγικό τέλος των μοναχών που πέθαναν από το πολύ κρύο και την ένταση του αέρα, η εικόνα έφυγε μόνη της και πήγε στη θέση που είναι σήμερα.

 

Η εικόνα της Παναγίας της Μαλεβής στην Κομοτηνή

Για μια μόνο μέρα θα φιλοξενηθεί στην Κομοτηνή η θαυματουργός και μυροβλύζουσα Θεομητορική εικόνα  της Παναγίας της Μαλεβής τη Δευτέρα 15 Φεβρουαρίου στις δώδεκα το μεσημέρι στον Ιερό Καθεδρικό Ναό ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κομοτηνής. Continue reading

Πλημμύρισε η Ιερά Μονή Παναγίας Φανερωμένης

Παρά το καμπανάκι που ήχησε έγκαιρα από την πλευρά της Ιεράς Μητρόπολης Μαρωνείας και Κομοτηνής και του ιδίου του Μητροπολίτη Παντελεήμων προσωπικά οι αρμόδιες αρχές κώφευσα ν  ή ολιγώρησαν και τα αποτελέσματα φάνηκαν με το πρώτο φως της ημέρας. Για μια ακόμη χρονιά η Ιερά Μονή Παναγίας Φανερωμένης Βαθυρρύακος ( βρίσκεται μετά την Ξάνθη 16 χλμ. πριν την Κομοτηνή, αριστερά της εθνικής οδού)πλημμύρισε και  χρειάστηκε έγκαιρα οι Μοναχές να απομακρυνθούν για να μην κινδυνέψουν. Η αντιπλημμυρική θωράκιση της Μονής παραμένει ζητούμενο και επιτακτική ανάγκη, ο ΦακόIMG_6693ς των “Daily-Stories” αποδεικνύει γιατί με την σημείωση ότι δεν θα πρέπει να λησμονούν οι υπεύθυνοι ότι πρόκειται για ένα πανθρακικής εμβέλειας προσκύνημα με μεγάλη ιστορία.

IMG_6688IMG_6698 IMG_6687

Αγρυπνία στην Πάνδροσο

Την Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου, θά τελεσθεί ιερή αγρυπνία για την Δεσποτική εορτή της κατά σάρκα Γεννήσεως του Κυρίου και Θεου και Σωτήρος ημών Ἰησού Χριστού από τις εννέα το βράδυ έως και τη μία τα ξημερώματα στην Ἱερά Μονή Παναγίας Φανερωμένης Βαθυρρύακος και Εἰσοδίων της Θεοτόκου Πανδρόσου.

Ροδόπη:Περπατώντας προς στην Παναγία Φανερωμένη

Panagia FANEROMENHΓια μια ακόμη χρονιά εκατοντάδες πιστοί, άνθρωποι όλων των ηλικιών, τήρησαν το έθιμο και προσέγγισαν  με τα πόδια, διανύοντας μεγάλες χιλιομετρικές αποστάσεις ακόμη και υπό βροχή,  την πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή Παναγίας Φανερωμένης Βαθυρρύακος.

Με κατάνυξη και πολλοί από τους πιστούς με δάκρυα στα μάτια προσκύνησαν την θαυματουργή εικόνα εκπληρώνοντας έτσι το δικό τους μικρό τάμα.

Ιδού πως η Σοφία Τοπαλίδου, κάτοικος Κομοτηνής, περιγράφει, στον προσωπικό της λογαριασμό στο FB, την ξεχωριστή εμπειρία…

Με την βοήθεια της Μεγαλόχαρης Παναγίας Φανερωμένης, τα κατάφερα και φέτος να περπατήσω στην Χάρη της. Αν και στον δρόμο άνοιξαν οι ουρανοί και “γίναμε παπάκια”, δεν πτοηθήκαμε, συνεχίσαμε βροχερά! Μετά βέβαια λιακάδα! Μαζί με μαμά Βάσω και θεία Μαλαματένια. Βοήθεια μας και του χρόνου με υγεία!”

Βοήθεια σας και του χρόνου με Υγεία…

Το Πάσχα του καλοκαιριού: Ήθη και έθιμα στην Ελλάδα τον Δεκαπενταύγουστο

tinos-ekklisia-650-800x547Ελευθερώτρια, Οδηγήτρια, Γιάτρισσα, Βρεφοκρατούσα, Γλυκοφιλούσα, Ελεούσα, Παντάνασσα, Κεχαριτωμένη, Μολυβδοσκέπαστη, Τουρλιανή, Αθηνιώτισσα. Εκατοντάδες τα λατρευτικά ονόματα που της δόθηκαν και αναρίθμητα τα προσκυνήματα, όπου προστρέχουν σήμερα χιλιάδες πιστών.

Μεγαλύτερο προσκύνημα όλων αυτό της Μεγαλόχαρης στην Τήνο, όπου ο εορτασμός του Δεκαπενταύγουστου αποτελεί τη λαμπρότερη γιορτή. Χιλιάδες πιστών, πολλοί εξ αυτών γονατιστοί, κάθε χρόνο ανηφορίζουν με θρησκευτική ευλάβεια προς το Ναό της Ευαγγελίστριας για να εκπληρώσουν το τάμα τους στην εικόνα της Παναγίας. Η περιφορά του Επιταφίου και η μεγαλοπρεπής λιτάνευση της εικόνας σε ολόκληρη τη πόλη δημιουργούν θρησκευτικό δέος και συγκίνηση.

Στο διπλανό κυκλαδίτικο νησί, την Πάρο, ο παλαιοχριστιανικός ναός της Εκατονταπυλιανής, στο λιμάνι της Παροικιάς, από τις εντυπωσιακότερες εκκλησίες του Αιγαίου, φοράει τα γιορτινά του. Στην πρωτεύουσα του νησιού, χαρακτηριστική είναι η περιφορά του Επιταφίου της Παναγίας, που δίνει το έναυσμα για το παραδοσιακό γλέντι που θα ακολουθήσει με νησιωτικούς χορούς και με το κρασί της Πάρου να ρέει εν αφθονία. Την ίδια ώρα, στο λιμανάκι της Νάουσας, δεκάδες καΐκια με αναμμένες δάδες προσεγγίζουν την προβλήτα και δίνουν το σύνθημα για να αρχίσει η γιορτή.

Από την πλευρά του, ο Ποντιακός Ελληνισμός συναντάται στις πλαγιές του Βερμίου όρους, στην Ιερά Μονή της Παναγίας Σουμελά, για να γιορτάσει με θρησκευτική μεγαλοπρέπεια. Χιλιάδες προσκυνητών από ολόκληρη την Ελλάδα συρρέουν στην ιστορική εκκλησία, σύμβολο των «χαμένων πατρίδων» και της ποντιακής πίστης, όπου η Θεία Λειτουργία και ο Μεγάλος Εσπερινός της Κοίμησης της Θεοτόκου τελούνται με μεγάλη ευλάβεια. Στο αποκορύφωμα της γιορτής, ποντιακά συγκροτήματα προσφέρουν μοναδικές στιγμές με παραδοσιακούς σκοπούς και πολύωρο γλέντι.

Ξακουστά τα πανηγύρια για το «Πάσχα του καλοκαιριού» σε όλη την Ελλάδα. Από τον Βορρά μέχρι τον Νότο, από την Ανατολή ως τη Δύση ηχούν παραδοσιακοί ρυθμοί:

– Στην Αττική, πανηγύρι στήνεται το Δεκαπενταύγουστο στην Ιερά Μονή της Παναγίας των Κλειστών. Τις κατανυκτικές λειτουργίες ακολουθεί λαμπρό πανηγύρι σε κατάφυτο περιβάλλον σε υψόμετρο 410, στα βόρεια της Φυλής. Το σημαντικό αυτό μοναστήρι χρονολογείται από το 12ο αι. Στην αρχή λειτούργησε ως ανδρικό μοναστήρι και από το 1932 ανασυστάθηκε ως γυναικεία μονή.

– Στα Ζαγοροχώρια, οι εκδηλώσεις για τη γιορτή της Παναγίας είναι τριήμερες. Οι απόδημοι Ηπειρώτες επιστρέφουν για να τιμήσουν τη μνήμη της και να γιορτάσουν με παραδοσιακούς ηπειρωτικούς σκοπούς στα πατροπαράδοτα πανηγύρια που κορυφώνονται το τριήμερο Παρασκευή – Κυριακή.

– Στην Κοζάνη, οι «καβαλάρηδες της Σιάτιστας» κάθε χρόνο συγκεντρώνουν πλήθος επισκεπτών, όχι μόνο από τη Δυτική Μακεδονία, αλλά από ολόκληρη τη χώρα. Στην πόλη της Σιάτιστας, τη λειτουργία παρακολουθούν προσκυνητές καβαλάρηδες πάνω σε στολισμένα άλογα. Με το πέρας της λειτουργίας επιστρέφουν έφιπποι στην πόλη όπου πλήθος κόσμου τους περιμένει για να δώσουν το έναυσμα της γιορτής. Το έθιμο χρονολογείται από την Τουρκοκρατία, ως μια ευκαιρία για τους σκλαβωμένους Έλληνες να δείξουν τη λεβεντιά και τον πόθο τους για λευτεριά.

-Στα Θεοδώριανα ‘Αρτας, το πρωί η πομπή των προσκυνητών κατεβαίνει στο χωριό από το ξωκκλήσι της Παναγίας πεζή και με την εικόνα της στα χέρια, ενώ το βράδυ με το χτύπημα της καμπάνας συγκεντρώνονται στην πλατεία του χωριού για να διασκεδάσουν και να χορέψουν το «διπλοκάγκελο».

Στην ηπειρωτική Ελλάδα, ξακουστά πανηγύρια γίνονται, επίσης, στο Τσεπέλοβο στην Τύμφη Ιωαννίνων, στην Επισκοπή της Τεγέας στην Αρκαδία, στη Βλάστη Κοζάνης, στην Παναγία Αμπελακιώτισσα στην Ορεινή Ναυπακτία, στην Ευαγγελίστρια του Βόλου, στην Παναγία Κοσμοσώτηρα στις Φέρες Έβρου κ.α.

Αλλά και η νησιωτική Ελλάδα δεν υπολείπεται στα πανηγύρια του Δεκαπενταύγουστου, από τα οποία δεσπόζουν εκείνα:

– στην Κεφαλονιά, όπου πλήθος πιστών συγκεντρώνεται κάθε χρόνο στην αυλή της Iεράς Mονής της Παναγιάς της Φιδούς στην περιοχή Mαρκόπουλου, Kεφαλονιάς για να δουν τα «φιδάκια της Παναγίας». Τα φιδάκια εμφανίζονται στο καμπαναριό και η εκκλησιαστική επιτροπή τα μεταφέρει στο προαύλιο του Iερού Nαού. Σύμφωνα με την παράδοση, τα φιδάκια φέρνουν καλή τύχη στο νησί και αν δεν εμφανιστούν, ο οιωνός είναι κακός, όπως έγινε, για παράδειγμα, τη χρονιά των μεγάλων σεισμών, μερικές δεκαετίες πριν.

– στο νησί του Παπαδιαμάντη, τη Σκιάθο, όπου το βράδυ της παραμονής γίνεται η έξοδος του επιταφίου της Παναγίας υπό τη συγκινητική μελωδία των εγκωμίων της Θεοτόκου που ψάλλουν όλοι μαζί οι Σκιαθίτες.

– στη Λέσβο, όπου στη γραφική κωμόπολη της Αγιάσου στο επίκεντρο της ημέρας είναι η ξακουστή εκκλησία της Παναγίας της Αγιάσου, όπου η ομώνυμη εικόνα είναι έργο του ευαγγελιστή Λουκά, πλασμένη με κερί και μαστίχα.

Πολλοί προσκυνητές με αφετηρία την πόλη της Μυτιλήνης περπατούν 25 χιλιόμετρα για να φτάσουν στον αυλόγυρο της Παναγιάς της Αγιασώτισσας και να διανυκτερεύσουν. Την ημέρα της γιορτής, μετά τη λειτουργία, γίνεται η περιφορά της εικόνας γύρω από το ναό και ακολουθεί ένα από τα ωραιότερα πανηγύρια του Ανατολικού Αιγαίου

– στη Θάσο, στο χωριό Παναγιά, όπου μετά τη λιτάνευση της εικόνας, που συνοδεύεται από πολυμελή μπάντα, οι πιστοί μαζεύονται στο προαύλιο της εκκλησίας και παρακάθονται στο γιορτινό τραπέζι που περιλαμβάνει πατάτες, ρύζι και μοσχάρι στιφάδο

– στην Κάρπαθο, στην οποία το πανηγύρι της Κοίμησης της Θεοτόκου, στην Όλυμπο, είναι από τα πιο κατανυκτικά. Αποκορύφωμα του παραδοσιακού εορτασμού είναι ο χορός που γίνεται στη μικρή πλατεία, μπρος στην εκκλησιά της Παναγίας, με τους οργανοπαίκτες να παίζουν τον Κάτω Χορό, αργόσυρτο και με σοβαρή διάθεση. Ξεκινά από τους άντρες και ακολουθούν οι γυναίκες ντυμένες με τις εκπληκτικής ομορφιάς παραδοσιακές γιορτινές στολές τους

– στην Πάτμο, το νησί της Ορθοδοξίας, όπου τα πάντα περιστρέφονται γύρω από το ιστορικό Μοναστήρι της Αποκάλυψης, ο χρυσοποίκιλτος επιτάφιος περιφέρεται από τους μοναχούς στα σοκάκια του νησιού, ενώ οι καμπάνες ηχούν ασταμάτητα

– στην Κάσο και στο χωριό Παναγιά, όπου γίνεται το μεγαλύτερο πανηγύρι του νησιού. Όλα τα πατροπαράδοτα έθιμα τηρούνται με ευλάβεια και δεν είναι λίγοι οι ξενιτεμένοι Κασιώτες που επιλέγουν αυτή τη μέρα για να επισκεφθούν τον τόπο τους

– στα Κουφονήσια, όπου γιορτάζει η Παναγιά στο Κάτω Κουφονήσι. Μετά τη λειτουργία προσφέρεται φαγητό από τους ντόπιους και κατόπιν όλοι μεταφέρονται με καΐκια στο Πάνω Κουφονήσι για γλέντι με θαλασσινούς μεζέδες μέχρι πρωίας

– αλλά και στην Παναγία Σπηλιανή στη Νίσυρο, στο Μοναστήρι Παναγίας του Χάρου στους Λειψούς, στην Παναγία Φανερωμένη και στην Παναγιά τη Θαλασσινή στην ‘Ανδρο, στην Παναγία Κρεμαστή στη Ρόδο, στην Παναγιά Καστριανή στην Τζια, στην Παναγιά Πανοχωριανή στην Αμοργό, στην Παναγία στη Σέριφο και στο Φιλότι της Νάξου, στην Πορταΐτισσα στην Αστυπάλαια και σε άλλες γωνιές της Ελλάδας, η ημέρα της Κοίμησης της Θεοτόκου εορτάζεται με μεγαλοπρέπεια. Τα ήθη και τα έθιμα της ημέρας συνεχίζονται από γενιά σε γενιά, σε μια προσπάθεια να κρατηθούν στο χρόνο.

 

Μητροπολίτης Παντελεήμων:«…ἐν τῇ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες Θεοτόκε…»

IMG_5006Π ρ ό ς
Τόν Ἱερό Κλῆρο καί τόν εὐσεβῆ Λαό
Τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

«…ἐν τῇ Κοιμήσει τὸν κόσμον οὐ κατέλιπες Θεοτόκε…»

Σὲ αὐτὲς τὶς ὀκτὼ λέξεις ἀπὸ τὸ ἀπολυτίκιο τῆς ἑορτῆς τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεομήτορος, τὴν ὁποία μὲ οἰκουμενικὴ λαμπρότητα πανηγυρίζει ἡ χριστιανοσύνη, ἀποδίδοντάς της μάλιστα τὸν χαρακτηρισμό «Πάσχα τοῦ καλοκαιριοῦ» παρουσιάζεται ἡ βεβαιότητα τῆς Ἐκκλησίας μας ὡς πρὸς τὴν διαρκῆ καὶ ἀμετάπτωτη παρουσία τῆς Παναγιᾶς μας, τῆς Μητέρας μας, στὴν ζωὴ τοῦ κόσμου.
Σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο ποὺ χιλιομπαλώνουμε αἰῶνες τώρα μὲ τὰ φθαρμένα ὑλικά τῆς ἀνθρώπινης ματαιοδοξίας, τοῦ ἐγωϊσμοῦ, τῶν ψευτοειδώλων, τῆς ψευδαισθητικῆς ἐπικυριαρχίας τῶν δῆθεν πολιτικοοικονομικὰ ἰσχυρῶν τῆς γῆς στὶς ζωὲς καὶ τὶς τύχες τῶν ἀδυνάτων· σὲ αὐτὸν τὸν κόσμο ποὺ ἐνῷ δημιουργήθηκε ἀπὸ τὴν «δημιουργικὴν καὶ συνεκτικὴν τῶν ἁπάντων Θεοῦ σοφίαν καὶ δύναμιν» «καλὸς λίαν», ὥστε φιλότιμα νὰ μετέχουμε ὅλοι μας στὰ ἀγαθὰ του καὶ ἔχουμε καταφέρει νὰ τὸν παραμορφώσουμε σὲ ἄφιλο καὶ ξένο, ἐπιμένει τὸ πρόσωπο τῆς Παναγίας στὸ παραμυθητικὸ καὶ σωστικὸ Της ἔργο.

Ἐπιμένει ἡ Μαριάμ νὰ γεφυρώνει τὴν γῆ μὲ τὸν οὐρανό. Νὰ καταδεικνύει μὲ τὸ παράδειγμα τῆς ἀδιαπραγμάτευτης ὑπακοῆς Της στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, τὴν ἀληθινὴ ὁδὸ πρὸς τὴν ἁγιότητα, ποὺ ἀποτελεῖ καὶ τὸν στόχο τῆς ὑπάρξεώς μας. Ἐπιμένει νὰ διδάσκει μὲ τὸ μυστήριο τῆς σιγῆς Της περισσότερη σοφία ἀπὸ ὅσην ἐμπεριέχεται στὰ βιβλία τῶν «σοφῶν» καὶ τῶν «συζητητῶν» ὅλων τῶν αἰώνων. Ἐπιμένει νὰ ἀνταποκρίνεται στοργικὰ σὲ ὅσους τὴν ἐμπιστεύονται ὡς Μητέρα καὶ ἀποζητοῦν διέξοδο καὶ λύτρωση ἀπὸ τοὺς πολλοὺς καὶ συνεχόμενους πειρασμοὺς τῆς ζωῆς. Ἀλλὰ καὶ σὲ ὅσους ἀνεπίγνωστα ἤ μετ’ ἐπιγνώσεως γιὰ τὴν ὕβρη ποὺ διαπράττουν καθυβρίζοντας τὸ Πανάγιό Της ὄνομα, ἡ Θεοτόκος Μαρία ἐπιμένει νὰ λειτουργεῖ στὰ ἴχνη τοῦ Ὑιοῦ Της· συγκαταβαίνει καὶ ἀναμένει νὰ μετατρέψει μία ψελλίζουσα συγγνώμη τους σὲ ἀλαλαγμὸ σωτηρίας καὶ δικαίωσης.

 

Μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο ἡ Παναγία καὶ μετὰ τὴν ὕψωσή Της στὰ οὐράνια δώματα, στὸν ἡτοιμασμένο ἀπὸ τὸν Ὑιὸ Της θρόνο, παραμένει στὸν κόσμο καὶ στὴ ζωὴ τῶν παιδιῶν Της Φανερωμένη, σκέπη, καταφυγή, παραμυθία, Γερόντισσα, γλυκοφιλοῦσα, παντοβασίλισσα, ἀμόλυντος καὶ διασώζουσα τὸ Γένος, τὸ Ἔθνος, τὴν οἰκουμένη ὁλάκερη.
Ἀδελφοί μου ἀγαπητοί·

 

Σήμερα περισσότερο ἀπὸ χθὲς καὶ λιγότερο ἀπὸ αὔριο ἔχουμε ἀνάγκη νὰ προστρέξουμε καὶ νὰ μιμηθοῦμε τὸ παράδειγμα τῆς Παναγίας μας. Νὰ Τὴν ἐπικαλεστοῦμε μὲ λαχτάρα γιὰ νὰ παραμείνει στὸν κόσμο, ἀλλὰ κυρίως στὴ ζωὴ καὶ στὸν προσωπικὸ μας ἀγῶνα Μεγαλόχαρη καὶ προστάτις. Καὶ νὰ εἶσθε ἀπολύτως βέβαιοι, ὅτι ὑπὸ τὴν Σκέπη τῆς Ὑπερμάχου Στρατηγοῦ ἡ χαμοζωὴ ποὺ γευόμαστε σήμερα θὰ μεταμορφωθεῖ καὶ πάλι σὲ ἐργαστήρι ἁγιότητος ἐντὸς τοῦ ὁποίου δὲν θὰ ὑπάρχει κάτι ἄλλο παρὰ ὁ Χριστός «παρατεινόμενος εἰς τοὺς αἰῶνας».

Χρόνια πολλὰ κι εὐλογημένα!
Διάπυρος πρὸς τὴν Ὑπεραγία Θεοτόκο καὶ Μητέρα τοῦ Φωτός.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ο ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ
ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ

Το Πάσχα του καλοκαιριού

Koimisi_TheotokouΘεομητορική εορτή της Χριστιανοσύνης. Εορτάζεται κάθε χρόνο στις 15 Αυγούστου με το Νέο Ημερολόγιο και στις 28 Αυγούστου με το Παλαιό (Παλαιoημερολογίτες). Στην Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία ο εορτασμός της Κοίμησης της Θεοτόκου περιλαμβάνει κατά πρώτο λόγο το θάνατο και την ταφή της Παναγίας και κατά δεύτερο την ανάσταση και τη μετάστασή της στους ουρανούς.

Για την Κοίμηση της Θεοτόκου δεν υπάρχουν πληροφορίες από την Καινή Διαθήκη. Γι’ αυτήν μαθαίνουμε από τις διηγήσεις σημαντικών εκκλησιαστικών ανδρών, όπως των Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, Διονυσίου του Αρεοπαγίτη, Μόδεστου Ιεροσολύμων, Ανδρέα Κρήτης, Γερμανού Κωνσταντινουπόλεως, Ιωάννη Δαμασκηνού κ.ά., καθώς και από τα σχετικά τροπάρια της εκκλησιαστικής υμνολογίας. Στα κείμενα αυτά διασώζεται η «αρχαία και αληθεστάτη» παράδοση της Εκκλησίας γι’ αυτό το Θεομητορικό γεγονός.

Έτσι, λοιπόν, κατά την εκκλησιαστική παράδοση, η μητέρα του Ιησού Χριστού, Μαρία (η Θεοτόκος και Παναγία), πληροφορήθηκε τον επικείμενο θάνατό της από έναν άγγελο τρεις ημέρες προτού αυτός συμβεί και άρχισε να προετοιμάζεται κατάλληλα. Προσεύχεται στο όρος των Ελαιών και δίνει τα υπάρχοντά της σε δύο γειτόνισσές της χήρες. Επειδή κατά την ημέρα της Κοίμησής της δεν ήταν όλοι οι Απόστολοι στα Ιεροσόλυμα, καθώς κήρυτταν «απανταχού γης», μια νεφέλη τους άρπαξε και τους έφερε κοντά της. Μοναδικός απών ο απόστολος Θωμάς.

Η Κοίμηση της Θεοτόκου συνέβη στο σπίτι του Ευαγγελιστή Ιωάννη, στο οποίο διέμενε η μητέρα του Θεανθρώπου. Αφού της έκλεισαν τα μάτια, οι Απόστολοι μετέφεραν το νεκροκρέβατό της στον κήπο της Γεθσημανής, όπου και την έθαψαν. Κατά τη μεταφορά του λειψάνου της, φανατικοί Ιουδαίοι αποπειράθηκαν να ανατρέψουν το νεκροκρέβατό της, αλλά τυφλώθηκαν. Μόνο ένας από αυτούς κατόρθωσε να το ακουμπήσει, αλλά μια αόρατη ρομφαία του έκοψε τα χέρια.

Μοναδικός απών από την κηδεία της υπήρξε, όπως προαναφέραμε, ο Απόστολος Θωμάς. Όταν μετά από τρεις ημέρας πήγε στον τάφο της, βρήκε μόνο τα εντάφια. Προφανώς, η Παναγία είχε αναστηθεί. Πάνω στον τάφο της χτίστηκε μεγαλοπρεπής ναός, που αποδίδεται στην Αγία Ελένη. Μετά την καταστροφή του, ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Μαρκιανός (450-457) με τη δεύτερη σύζυγό του Πουλχερία έχτισαν ένα νέο ναό, που υπάρχει μέχρι σήμερα. Η Κοίμηση της Θεοτόκου εορταζόταν αρχικά στις 13 Αυγούστου και από το 460 στις 15 Αυγούστου.

Μεταξύ της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας υπάρχει δογματική διαφορά σχετικά με την Κοίμηση της Θεοτόκου. Η Καθολική Εκκλησία πιστεύει στο δόγμα της ενσώματης ανάληψης της Θεοτόκου (Assumptio Beatae Mariae Virginis), που οριστικοποιήθηκε με την αποστολική εγκύκλιο του Πάπα Πίου IB’ «Munificentissimus Deus» (1 Νοεμβρίου 1950). Αντίθετα, η Ορθόδοξη Εκκλησία κάνει λόγο πρώτα για Κοίμηση της Θεοτόκου, δηλαδή πραγματικό θάνατο (χωρισμό ψυχής και σώματος) και στη συνέχεια για μετάσταση της Θεοτόκου, δηλαδή ανάσταση (ένωση ψυχής και σώματος) και ανάληψή της κοντά στον Υιόν της.

Κατά την εκκλησιαστική παράδοση, της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου προηγείται νηστεία, η οποία καθιερώθηκε τον 7ο αιώνα. Αρχικά ήταν χωρισμένη σε δύο περιόδους: πριν από την εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος και πριν από την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Τον 10ο αιώνα, συνενώθηκαν σε μια νηστεία, που περιλαμβάνει 14 ημέρες και ξεκινά την 1η Αυγούστου. Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης νηστείας, νηστεύεται το λάδι εκτός του Σαββάτου και της Κυριακής, ενώ στη γιορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα καταλύεται (επιτρέπεται) το ψάρι. Ανήμερα της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου καταλύονται τα πάντα, εκτός και αν η εορτή πέσει σε Τετάρτη ή Παρασκευή, οπότε καταλύεται μόνο το ψάρι. Τις ημέρες της νηστείας του Δεκαπενταύγουστου ψάλλονται τις απογευματινές ώρες στις εκκλησίες (εκτός Κυριακής), εναλλάξ, ο «Μικρός και ο Μέγας Παρακλητικός Κανών εις την Υπεραγίαν Θεοτόκον», οι λεγόμενες «Παρακλήσεις».

Στην Ελλάδα, η Κοίμηση της Θεοτόκου εορτάζεται με ιδιαίτερη λαμπρότητα, ονομάζεται δε και «Πάσχα του Καλοκαιριού». Σε πολλά νησιά του Αιγαίου (Τήνος, Πάρος, Πάτμος) στολίζουν και περιφέρουν επιτάφιο προς τιμήν της Παναγίας. Σε πόλεις και χωριά ανά την επικράτεια, σε εκκλησίες αφιερωμένες στην Κοίμηση της Θεοτόκου διοργανώνονται παραδοσιακά πανηγύρια, που καταλήγουν σε γενικευμένο γλέντι. Η Κοίμηση της Θεοτόκου δεν είναι ένα πένθιμο γεγονός για τον λαό, επειδή η Παναγία «μετέστη προς την ζωήν». Εξάλλου, τον Δεκαπενταύγουστο γιορτάζουν ο Παναγιώτης, η Μαρία και η Δέσποινα.

Η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου γιορτάζεται με λιγότερο εμφατικό τρόπο στις λοιπές ορθόδοξες και καθολικές χώρες του κόσμου, στις περισσότερες από τις οποίες ο Δεκαπενταύγουστος είναι επίσημη αργία, όπως και στην Ελλάδα. Οι προτεσταντικές ομολογίες θεωρούν την Κοίμηση της Θεοτόκου δευτερεύουσα εορτή, επειδή δεν βασίζεται σε βιβλικές αναφορές. Η διαφορά αυτή φαίνεται ανάγλυφα στη Γερμανία, όπου ο Δεκαπενταύγουστος είναι επίσημη αργία μόνο στα καθολικά κρατίδια του Ζάαρλαντ και της Βαυαρίας.

Απολυτίκιο
Εν τη Γεννήσει την παρθενίαν εφύλαξας, εν τη Κοιμήσει τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε· μετέστης προς την ζωήν, μήτηρ υπάρχουσα της ζωής, και ταις πρεσβείαις ταις σαις λυτρουμένη, εκ θανάτου τας ψυχάς ημών.

ΠΗΓΗ: http://www.sansimera.gr/articles/552#ixzz3iqtF6vgy